جنگ نفت: تحلیل نخستین زیان‌ها

XTI/USD

منطقه کلیدی:91.00 - 95.00

خرید: 96.50(پس از تست مجدد 95.00); هدف 101.00-103.50; حد ضرر95.50

فروش: 90.00 (بر اساس یک پایه منفی قوی); هدف 86.50-85.50; حد ضرر91.00

ترامپ به‌طور فعال محاصره تنگه هرمز را به‌عنوان «فرصتی منحصربه‌فرد» برای صادرکنندگان نفت و گاز آمریکا تبلیغ می‌کند. تلاش برای گرفتن کنترل این مسیر کلیدی از تهران منجر به از دست رفتن بیش از 2 میلیون بشکه در روز نفتی شده است که ایران هر روز عمدتاً به چین ارسال می‌کرد.

یادآوری:

طبق گزارش ماهانه اوپک، تولید نفت کشورهای ائتلاف در ماه مارس به میزان بی‌سابقه 7.88 میلیون بشکه در روز کاهش یافت — شدیدترین افت از زمان آغاز ثبت این آمار از دهه 1980.

این بحران عراق، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، کویت و قطر را تحت تأثیر قرار داد. اوپک برآورد تقاضای جهانی نفت در سه‌ماهه دوم را به میزان 500 هزار بشکه در روز کاهش داد، در حالی که پیش‌بینی سالانه بدون تغییر باقی ماند.

هرچه کمبود عرضه در بازارهای جهانی بیشتر باشد، قیمت‌ها بالاتر می‌روند — از سوخت خودرو تا مواد اولیه صنعتی.

بیش از 20% از عرضه جهانی نفت و LNG دیگر در دسترس مصرف‌کنندگان نیست، که ژاپن، کره جنوبی و سایر کشورهای آسیایی را مجبور به جستجوی گزینه‌هایی برای تکمیل ذخایر خود کرده است.

و شفاف‌ترین گزینه — نفت و LNG از ایالات متحده است.

بر اساس داده‌های تحلیلگران Kpler، در ماه‌های آوریل-مه حدود 70 نفتکش فوق‌سنگین کلاس VLCC (Very Large Crude Carrier) به بنادر ساحل خلیج مکزیک خواهند رسید، که هر یک قادر به حمل حدود 2 میلیون بشکه نفت هستند. تا پایان آوریل، صادرات می‌تواند به 5–7 میلیون بشکه در روز برسد.

با این حال، ایالات متحده همچنان حدود 6.2 میلیون بشکه در روز نفت وارد می‌کند، عمدتاً از کانادا و مکزیک، برای پالایش در پالایشگاه‌هایی که برای نفت سنگین‌تر طراحی شده‌اند. طبق داده‌های EIA، واردات در سال گذشته به‌طور متوسط در همین سطح بوده است.

اما توانایی افزایش قابل توجه تولید داخلی (آن‌گونه که ترامپ وعده داده) با تردیدهای جدی مواجه است.

• ایالات متحده حدود 13 میلیون بشکه در روز نفت تولید می‌کند، اما بخش عمده این حجم قبلاً در قالب قراردادهای بلندمدت «فروخته شده» است.
• چهار پایانه اصلی صادراتی در تگزاس و لوئیزیانا می‌توانند اندکی بارگیری نفتکش‌ها را افزایش دهند، اما ظرفیت ذخیره آنها محدود است.
• شرکت Enbridge ظرفیت پایانه Ingleside در جنوب تگزاس را به میزان 2.5 میلیون بشکه افزایش می‌دهد.
• بندر Corpus Christi سال گذشته модернизация به ارزش 625 میلیون دلار را تکمیل کرد، اما افزایش قابل توجهی در ظرفیت هنوز مشاهده نشده است.
• پروژه Golden Pass که توسط Exxon Mobil و QatarEnergy اجرا می‌شود، در آینده می‌تواند حدود 18 میلیون تن LNG در سال تولید کند.
• شرکت Cheniere Energy در حال بررسی به تعویق انداختن بخشی از تعمیرات برای افزایش حجم عرضه است.

با این حال، چند پروژه بزرگ — Phillips 66 و Enterprise Products Partners — با محدودیت‌های نظارتی و بازاری مواجه شدند، زیرا هیچ‌کس انتظار چنین سیاست تهاجمی از ترامپ را نداشت.

در نتیجه، قیمت سوخت و فرآورده‌های نفتی در داخل آمریکا همچنان در حال افزایش است. قیمت متوسط هر گالن بنزین Regular در روز دوشنبه به 4.13 دلار رسید — 3 سنت کمتر از هفته قبل، اما 1.15 دلار بیشتر از ابتدای جنگ.

اعلام محاصره بار دیگر قیمت‌ها را بالا برد: نفت آمریکا 2.6% افزایش یافت و به 99.08 دلار در هر بشکه رسید.

افزایش صادرات هنوز با افزایش تولید همراه نشده است. علاوه بر این، شرکت‌های شیل آمریکا در افزایش حفاری عجله ندارند، زیرا به پایداری قیمت‌های فعلی شک دارند. این بدان معناست که ذخایر نفت و فرآورده‌های نفتی کاهش خواهد یافت و فشار بر قیمت‌های عمده‌فروشی و خرده‌فروشی افزایش می‌یابد.

بازار تلاش می‌کند سطح قیمتی را که در آن اثر «تخریب تقاضا» ظاهر می‌شود، شناسایی کند. دوره طولانی انرژی گران می‌تواند منجر به رکود شود، که خود باعث کاهش مصرف خواهد شد. طبق داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی، تقاضای بنزین در آمریکا در هفته گذشته حدود 100 هزار بشکه در روز (-1.4%) کاهش یافته است.

در حال حاضر این وضعیت برای صادرکنندگان آمریکایی و معامله‌گران نفتی که روی فروش شرط‌بندی کرده‌اند سودآور است، اما برای مصرف‌کنندگان خرده‌فروشی زیان‌آور و برای ترامپ پیش از «نبرد» سیاسی بعدی بسیار خطرناک است.

متأسفانه، ایده «پیروزی» به‌زودی نیاز به بازنگری جدی خواهد داشت — قوانین بازار از رؤسای جمهور تبعیت نمی‌کنند.

پس عاقلانه رفتار می‌کنیم و بی‌جهت ریسک نمی‌کنیم.

برای همه آرزوی سود!