نفت در وضعیت وحشت: سیاست روند را تحت فشار قرار داده است

قیمت نفت سناریوی پایه را می‌شکند

XBR/USD

منطقه کلیدی:67.50 - 69.50

خرید: 70.00 (در بازگشت پس از تست مجدد سطح 68.50); هدف 71.50-73.50; حد ضرر69.30

فروش: 67.00 (بر اساس یک پایه منفی قوی); هدف 65.00-63.50; حد ضرر67.70

در دوره‌های بحران — چه مالی و چه سیاسی — احساسات بازار همیشه قوی‌تر از عوامل بنیادین عمل می‌کند. طی دو سال گذشته عرضه جهانی نفت به‌طور مداوم از تقاضا فراتر بوده است.

بر اساس برآورد آژانس بین‌المللی انرژی، ذخایر جهانی در سال ۲۰۲۵ به دلیل افزایش تولید در آمریکا، برزیل، سایر کشورها و همچنین اوپک‌پلاس به میزان بی‌سابقه ۴۷۷ میلیون بشکه افزایش یافت. این رقم معادل ۱٫۳ میلیون بشکه در روز است. در حال حاضر ذخایر نفت خام در مناطق کلیدی جهان رو به کاهش است، اما همچنان بالاتر از سطح سال گذشته و میانگین پنج‌ساله باقی مانده است.

در جستجوی تعادل، بازار سناریوی نزولی میان‌مدت را انتخاب کرده بود، اما سیاست وارد عمل شد.

امروز پرمیوم ریسک ژئوپلیتیکی برای شاخص‌های اصلی نفت بین ۵ تا ۱۰ دلار به ازای هر بشکه برآورد می‌شود. در عین حال ژئوپلیتیک همچنان محرک اصلی قیمت‌گذاری در بازار کالاهاست.

اگر ترامپ بتواند با روسیه به توافق صلح و با ایران به توافق هسته‌ای برسد، سقوط قیمت‌ها به زیر ۶۰ دلار تقریباً قطعی خواهد بود. اما تا زمانی که این اتفاق رخ ندهد، احتمال اختلال در عرضه به دلیل تحریم‌های روسیه یا اقدامات نظامی آمریکا علیه ایران همچنان فشار صعودی بر قیمت‌ها وارد خواهد کرد.

یادآوری:

دیروز ایران رزمایش نظامی در تنگه هرمز آغاز کرد و همزمان دومین ناو هواپیمابر آمریکا به سمت خلیج فارس حرکت کرده است؛ این موضوع نشان‌دهنده ریسک بالای شکست هرگونه مذاکرات است. احتمال دستیابی به توافق دیپلماتیک هنوز وجود دارد، اما بسیار ضعیف به نظر می‌رسد.

بلومبرگ حتی سناریویی را بررسی می‌کند که در صورت مسدود شدن تنگه هرمز توسط ایران، قیمت برنت به ۱۰۸ دلار در هر بشکه برسد. تشدید تحریم‌ها علیه روسیه خریداران نفت این کشور را مجبور به یافتن جایگزین می‌کند. افزایش تقاضا برای سایر انواع نفت نیز موجب رشد قیمت‌ها می‌شود.

عوامل کلیدی:

  • در ماه فوریه، چین قصد دارد رکورد جدیدی در خرید نفت روسیه ثبت کند؛ این نتیجه انتقال جریان‌های تخفیف‌دار از هند است که پس از توافق با آمریکا خریدهای خود را به‌شدت کاهش داده است.
  • پالایشگاه‌های مستقل چین بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان نفت روسیه، ایران و ونزوئلا در جهان هستند و عرضه از تمام این مناطق پیچیده‌تر شده است. در حال حاضر نفت ESPO روسیه برای تحویل مارس با تخفیف ۸ تا ۹ دلار نسبت به برنت معامله می‌شود، در حالی که نفت مشابه ایران با تخفیف ۱۰ تا ۱۱ دلار معامله می‌شود.
  • فروش نفت عربستان به چین در ماه مارس پس از آن افزایش یافت که این کشور قیمت نفت اصلی خود (Arab Light) را به پایین‌ترین سطح پنج سال اخیر کاهش داد. شرکت آرامکو ۵۶ تا ۵۷ میلیون بشکه نفت تحویل خواهد داد که ۸ میلیون بشکه بیشتر از فوریه است. پالایشگاه‌های هند، کره جنوبی و ژاپن نیز نفت بیشتری از طریق قراردادهای بلندمدت دریافت خواهند کرد.
  • نفت عربستان تقریباً رقبای خود را در بازار نقدی آسیا از میدان خارج کرده است.
  • صادرات نفت عراق نیز ممکن است ماه آینده افزایش یابد. عراق از مدل فروش متفاوتی نسبت به عربستان استفاده می‌کند؛ عربستان نفت خود را فقط از طریق قراردادهای بلندمدت می‌فروشد، در حالی که عراق و دیگر کشورها بخشی از صادرات را در بازار نقدی عرضه می‌کنند.
  • فروش نفت ونزوئلا اکنون تحت کنترل آمریکا و از طریق شرکت‌های بزرگی مانند Vitol و Trafigura انجام می‌شود، بنابراین تخفیف نسبت به برنت کاهش یافته است. با این حال، محموله‌های بزرگ قبلاً توافق‌شده به چین باید تحویل شوند — ترامپ به درگیری‌های بزرگ بین‌المللی نیاز ندارد.
  • اوپک‌پلاس آماده است از شرایط مساعد استفاده کرده و از آوریل پس از وقفه سه‌ماهه اول، تولید را افزایش دهد. Kpler انتظار دارد باقی‌مانده کاهش داوطلبانه تولید به میزان ۱٫۶۶ میلیون بشکه در روز طی ۶ ماه حذف شود.

واقع‌بینانه‌ترین سناریوی سیاسی نشان می‌دهد که توافق با ایران و روسیه-اوکراین زودتر از ماه ژوئن حاصل نخواهد شد. بنابراین باید به قیمت‌های برنت در محدوده ۶۰ تا ۶۲ دلار و WTI کمی بالاتر از ۶۳ دلار و همچنین کاهش حاشیه سود دیزل و بنزین به میزان ۵ تا ۷ دلار عادت کرد.

پس عاقلانه رفتار می‌کنیم و بی‌جهت ریسک نمی‌کنیم.

برای همه آرزوی سود!