ژئوپولیتیک و سفته‌بازی: چه اتفاقی در بازار نفت می‌افتد

XTI/USD

منطقه کلیدی:61.50 - 63.50

خرید: 63.50(در یک پایه مثبت قوی); هدف 65.50-67.50; حد ضرر62.80

فروش: 61.50 (در بازگشت پس از تصحیح); هدف 60.00-59.50; حد ضرر62.20

نفت به بازاری مستقل و بسیار کارآمد تبدیل شده است، جایی که تولیدکنندگان و خریداران می‌توانند به‌راحتی حجم‌های عظیمی از ماده خام را معامله کنند. این بازار حجم عظیمی از داده‌ها را پردازش می‌کند. هرگونه “عدم شفافیت” در اطلاعات، حتی اگر جزئی یا موقت باشد، تحلیل را دشوار می‌سازد و باعث می‌شود قیمت‌های بازار بازتاب درستی از تعادل واقعی عرضه و تقاضا نداشته باشند.

امروز دو عامل کلیدی وجود دارد که بازار سعی می‌کند نادیده بگیرد: حجم نفت تحریم‌شده و مقیاس ذخایر انباشته. اگر ریسک‌های مرتبط با جنگ‌های تجاری را هم اضافه کنیم، روشن می‌شود چرا قیمت نفت طی چند ماه گذشته در محدوده نسبتاً باریکی (مثلاً 65–70 دلار برای برنت) باقی مانده است.

با وجود تهدیدهای لفظی مداوم درباره مازاد عرضه، بازیگران بزرگ وقتی بر سر شاخص‌های بنیادی اجماع وجود ندارد، جرأت شرط‌بندی‌های بزرگ را ندارند.

پیش‌بینی‌ها نیز اختلاف زیادی دارد. آژانس بین‌المللی انرژی رشد مصرف روزانه را در 2025 حدود 740 هزار بشکه پیش‌بینی می‌کند، در حالی که اوپک انتظار رشد 1.3 میلیون بشکه‌ای دارد — اختلافی بسیار بزرگ.

عامل چین

امسال واردات نفت خام چین به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از حجم پالایش در پالایشگاه‌ها بوده — نشانه‌ای آشکار از انباشت ذخایر. در مدت 8 ماه، میانگین مازاد روزانه 990 هزار بشکه بوده است، یعنی تقریباً 1% از تقاضای جهانی.

این مسئله ناسازگاری میان حجم پالایش و تقاضای داخلی آشکار را نشان می‌دهد. یا “نقاط کور” بزرگی در داده‌های بازار چین وجود دارد، یا پالایشگاه‌ها مخفیانه محصولات نفتی ذخیره می‌کنند.

ذخایر جهانی

همیشه شاخص اصلی برای بازار داده‌های ذخایر کشورهای OECD بوده که به آژانس بین‌المللی انرژی گزارش می‌دهند. اما چین امروز داده‌های واقعی خود را منتشر نمی‌کند.

طبق برآورد شرکت تحلیل Kayrros، چین از ابتدای سال تاکنون 73 میلیون بشکه به مخازن زمینی خود افزوده است؛ در حالی که ذخایر کشورهای OECD در همان دوره تنها 40 میلیون بشکه افزایش یافته‌اند.

“ناوگان سایه‌ای”

تصویر کلی همچنین با استفاده از نفتکش‌های بدون بیمه که نفت خام را از کشورهای تحت تحریم (روسیه، ایران، ونزوئلا) حمل می‌کنند، مخدوش می‌شود. تولید مشترک این سه کشور حدود 13.5 میلیون بشکه در روز است، یعنی 13% از عرضه جهانی.

این نفتکش‌ها “نقاط کور” ایجاد می‌کنند که در آن خریداران (مثلاً هند) منشأ محموله‌ها را پنهان می‌کنند. به‌عنوان نمونه، از ژوئن 2022 چین دیگر در داده‌های رسمی گمرک خود واردات نفت ایران را گزارش نمی‌دهد. آژانس بین‌المللی انرژی از این مشکل آگاه است، اما رسیدگی به آن را به سیاستمداران واگذار می‌کند.

عوامل بنیادی بازار همچنین توسط داده‌های ذخایر ایالات متحده و سیاست‌های فدرال رزرو حمایت می‌شوند، که می‌توانند خوش‌بینی نسبت به رشد اقتصاد آمریکا و تقاضای نفت را تقویت کنند.

از نظر فنی، هر دو شاخص WTI و برنت در منطقه تثبیت قرار دارند. برای WTI، سطح حمایت 63.50–62.50 دلار است. حرکت پایدار بالاتر از 63.50 می‌تواند مسیر را برای آزمایش مجدد مقاومت‌های 65 و 67 باز کند، در حالی که شکست نزولی ممکن است آن را به محدوده 61.50–60.00 کاهش دهد. توازن ریسک همچنان به سمت خرید متمایل است، اما هنوز دلایل بنیادی کافی برای یک رالی قوی وجود ندارد.

پس عاقلانه رفتار می‌کنیم و بی‌جهت ریسک نمی‌کنیم.

برای همه آرزوی سود!