درگیری جدید در دریای کارائیب: باجگیری استاندارد منابع طبیعی
چگونه نفت ونزوئلا میتواند قیمتها را کاهش دهد
XBR/USD
منطقه کلیدی:63.50 - 65.00
خرید: 65.50 (بر اساس یک پایه مثبت قوی); هدف 67.50; حد ضرر64.80
فروش: 63.00 (پس از تست مجدد سطح 64.50); هدف 61.50-61.00; حد ضرر63.70
عملیات نظامی ایالات متحده علیه ونزوئلا و بازگشت کنترل میادین نفتی محلی به شرکتهای آمریکایی میتواند بازار را با نفت «تازه» اشباع کرده و قیمتها را تا سطح بحرانی پایین بیاورد.
یادآوری میشود: ونزوئلا رهبر جهانی در ذخایر اثباتشده نفت است. طبق بولتن آماری اوپک در سال ۲۰۲۴، این کشور حدود ۲۰٪ از ذخایر جهانی را در اختیار دارد — ۳۰۳.۰۱ میلیارد بشکه. ونزوئلا نفت نادر و ارزشمندی تولید میکند — انواع سنگین و فوقسنگین (مانند نفت فوقسنگین اورینوکو) — که برای آنها پالایشگاههای ویژهای در آمریکا و آسیا ساخته شده است. نفت شیل سبک هرگز نمیتواند از نظر بهرهوری و حاشیه سود جایگزین آن شود.
دلیل رسمی تشدید تنشها اعلام نشده است، اما گفته میشود ترامپ قصد دارد رژیم مادورو را سرنگون کرده و صادرات نفت ونزوئلا را آزاد کند. در این صورت، قیمت جهانی نفت ممکن است تا ۳۰ دلار در هر بشکه سقوط کند.
دلایل درگیری چندگانه است:
- مناقشه ونزوئلا با گویان بر سر منطقه نفتخیز اسسکیبو — ایالات متحده همکاری نظامی با گویان را افزایش داده است؛ حوادث دریایی و ممنوعیتهای موقت در آبهای مورد مناقشه گزارش شدهاند.
- فضای سیاسی ونزوئلا پس از انتخابات ۲۰۲۴ — ایالات متحده بارها به دلیل تخلفات انتخاباتی تحریمها را تشدید کرده است.
- در سال ۲۰۲۵، واشنگتن چندین بار مجوز شرکتهای نفتی آمریکایی (مانند شورون و دیگران) را تغییر داد، اما هرگز لغو کامل نکرد. این موضوع تحریمهای آمریکا را به ابزاری برای باجگیری و کنترل صادرات تبدیل کرده است.
پنجاه سال پیش، ونزوئلا چهار برابر اکنون نفت تولید میکرد. اگر ده سال پیش ناپدید شدن یک میلیون بشکه در روز تأثیری محسوس نداشت، بازگشت همین حجم اکنون — بهویژه از طریق حمله نظامی — خطر قابلتوجهی ایجاد میکند.
- هر عملیات نظامی میتواند از کنترل خارج شود. بنادر، انبارها و زیرساختهای لجستیکی ونزوئلا بسیار آسیبپذیرند. بیمهگران نفتکشها از احتمال حملات هوایی نگران هستند — مشکلات حتی پیش از شروع عملیات آغاز شدهاند.
- این تصور که سرمایهگذاری خارجی بلافاصله پس از سقوط مادورو بازخواهد گشت، بسیار خوشبینانه است. تأسیسات شرکت PDVSA فرسوده است، شرکتهای خدماتی وجود ندارند و زنجیرههای لجستیکی تخریب شدهاند. بازسازی حداقل دو سال زمان میبرد.
- پس از از دست دادن نفت روسیه، اروپا بیش از حد به واردات از آمریکا وابسته شده است. اگر پالایشگاههای آمریکا نفت سنگین دریافت نکنند، تولید فرآوردههای نفتی کاهش مییابد. حتی اگر تعادل جهانی حفظ شود، اروپا باید بهای بیشتری بپردازد. البته ترامپ چندان به اروپا اهمیت نمیدهد، اما سایر مصرفکنندگان نگران خواهند شد.
- جنگ با رژیم مادورو به معنی درگیری واقعی منافع و گسست زنجیرههای تأمین است. حتی بدون درگیری مستقیم، افزایش تنش باعث بالا رفتن حق بیمه ریسک برنت، کمبود نفت سنگین و افزایش هزینه حملونقل و بیمه میشود.
بازگشت شرکتهای آمریکایی به ونزوئلا و لغو تحریمها عرضه نفت سنگین را افزایش داده و در افق ۶ تا ۲۴ ماه آینده فشار نزولی متوسطی بر برنت وارد خواهد کرد.
جالب اینکه تقاضای بنزین در آمریکا اکنون در پایینترین سطح فصلی خود از سال ۲۰۱۲ قرار دارد و ظرفیت پالایشگاهها به ۸۶٪ کاهش یافته است. این وضعیت برای پالایشگاههای آمریکایی بسیار سودمند است: بازگشت نفت سنگین ارزان هزینه مواد خام را کاهش داده و حاشیه سود دیزل را تثبیت میکند.
ممکن است درگیری نظامی کامل رخ ندهد اگر ترامپ دوباره سیستم TACO (ترامپ همیشه عقبنشینی میکند) را فعال کند یا اگر کاراکاس با تمام شرایط آمریکا موافقت کند — هرچند این امر بعید به نظر میرسد. باید منتظر تحولات آینده بود.
پس عاقلانه رفتار میکنیم و بیجهت ریسک نمیکنیم.
برای همه آرزوی سود!
