How CFD brokers make money: مدل کاری را بدون افسانه‌ها بررسی می‌نماییم

افسانه‌های زیادی در مورد کارگزاران CFD رواج دارد. یکی از رایج‌ترین آن‌ها این است که کارگزار تنها زمانی سود می‌برد که مشتری متضرر گردد.

به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار به CFD با بی‌باوری نگاه می‌کنند و فکر می‌کنند کارگزار همیشه در ضرر مشتریان خود منفعت دارد. اما وضعیت کمی متفاوت می‌باشد.

کارگزار CFD امروزی صرف یک پلاتفورم معامله نیست. در پشت فعالیت آن یک زیربنای کامل قرار دارد: تأمین‌کنندگان نقدینگی، سیستم‌های اجرای سفارش، میکانیزم‌های مدیریت ریسک و تکنالوژی‌های قیمت‌گذاری. عاید کارگزار از چندین منبع تشکیل می‌گردد - اسپرد، کمیشن، سواپ و برخی فیس‌های اضافی.

در این مقاله بررسی می‌نماییم که مدل کاری کارگزار CFD چگونه ساخته شده، چه کسانی در اجرای معاملات سهم دارند و چرا تصورات رایج در مورد فعالیت این شرکت‌ها اکثراً بیش از حد ساده جلوه داده می‌شود.

چرا به CFD broker ضرورت است؟

CFD trading broker به‌حیث واسطه میان معامله‌گر و بازار عمل می‌نماید. این کارگزار دسترسی به نرخ‌های بازار را فراهم می‌کند، سفارش‌ها را اجرا می‌نماید و امکان بازکردن معامله با استفاده از اهرم را می‌دهد. اکثر معامله‌گران خرد صرف از طریق کارگزار به معاملات CFD دسترسی دارند، زیرا معمولاً توانایی انجام مستقیم این معاملات را ندارند.

یک معامله CFD چگونه صورت می‌گیرد

برای درک اینکه کارگزار از کجا عاید به دست می‌آورد، ابتدا ببینیم بعد از فشردن تکمه Buy یا Sell توسط معامله‌گر چه اتفاقی رخ می‌دهد.

معمولاً این پروسه به شکل ذیل است:

1. معامله‌گر سفارش خود را از طریق پلاتفورم معاملاتی ارسال می‌کند.
2. کارگزار سفارش را دریافت نموده و پارامترهای آن را بررسی می‌نماید.
3. بسته به مدل اجرا، معامله یا به تأمین‌کننده نقدینگی انتقال می‌یابد و یا داخل کارگزار باقی می‌ماند.
4. سپس سفارش اجرا می‌گردد و معامله‌گر تأییدیه دریافت می‌کند.

در این مرحله معمولاً اصطلاحاتی مانند اجرای سفارش (execution)، اجرای بازاری (market execution)، لغزش نرخ (slippage) و نقدینگی (liquidity) استفاده می‌گردد. در ادامه معنای هر یک را بررسی می‌نماییم.

اجرای سفارش (execution) عبارت است از روشی که کارگزار سفارش معامله‌گر را پروسس نموده و معامله را باز یا بسته می‌سازد.

هرگاه کارگزار از اجرای بازاری (market execution) استفاده نماید، معامله با بهترین نرخ موجود در لحظه پروسس سفارش باز یا بسته می‌شود. چون بازار پیوسته در حال تغییر است، ممکن است نرخ نهایی اندکی با نرخی که معامله‌گر هنگام ارسال سفارش دیده، فرق داشته باشد.

این فرق را لغزش نرخ (slippage) می‌گویند. این لغزش همیشه منفی نیست، بلکه می‌تواند مثبت هم باشد. گاهی معامله با نرخی کمتر مساعد و گاهی برعکس، با نرخی مساعدتر باز می‌گردد.

اندازه لغزش نرخ تا حد زیادی به نقدینگی (liquidity) بستگی دارد. هرقدر نقدینگی بلندتر باشد، باز یا بستن معامله با نرخی نزدیک به آنچه معامله‌گر در پلاتفورم می‌بیند، آسان‌تر خواهد بود.

نقدینگی از کجا سرچشمه می‌گیرد و کی نرخ‌های بازار را شکل می‌دهد؟ در بخش بعدی به این موضوع می‌پردازیم.

تأمین‌کنندگان نقدینگی کیستند

تأمین‌کنندگان نقدینگی (Liquidity Providers) عبارت از بازیگران بزرگ بازار مالی می‌باشند که نرخ خرید و فروش دارایی‌های گوناگون را اعلام می‌نمایند. از جمله آن‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

• بانک‌های بین‌المللی؛
• بانک‌های سرمایه‌گذاری؛
• بازارسازها؛
• پلاتفورم‌های ECN؛
• سایر مؤسسات مالی بزرگ.

نقش آن‌ها را می‌توان در قالب شکل ذیل نشان داد:

همین تأمین‌کنندگان نقدینگی می‌باشند که نرخ‌های بازار قابل دید معامله‌گر در پلاتفورم معاملاتی را شکل می‌دهند.

هرقدر شمار تأمین‌کنندگان نقدینگی متصل به کارگزار بیشتر باشد، نقدینگی بالاتر می‌رود و باز و بسته کردن معاملات با نرخی نزدیک به نرخ بازار آسان‌تر می‌گردد. هرچند معامله‌گر به‌طور مستقیم با تأمین‌کنندگان نقدینگی سر و کار ندارد، اما همین‌ها به ثبات نرخ‌ها و کیفیت اجرای سفارش کمک می‌نمایند.

به همین سبب بسیاری از کارگزاران معاملات مشتریان را به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌دهند. این شیوه A-Book نامیده می‌شود. با این حال این تنها مدل اجرای سفارش نیست؛ برخی شرکت‌ها از B-Book استفاده می‌نمایند و یا این دو شیوه را با هم ترکیب می‌کنند. در ادامه در این باره صحبت می‌کنیم.

صرف نظر از مدل اجرا، اکثر کارگزاران CFD عاید خود را از چندین منبع کسب می‌نمایند. در ادامه مهم‌ترین آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

مهم‌ترین منابع عاید کارگزار CFD

بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار فکر می‌کنند سود کارگزار صرف به ضرر مشتریان بستگی دارد. در حقیقت، کارگزاران به شیوه‌های مختلف عاید کسب می‌نمایند. در ادامه رایج‌ترین آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

اسپرد

اسپرد نزد کارگزار CFD یکی از عمده‌ترین منابع عاید می‌باشد.

هر ابزار معاملاتی دارای دو نرخ است:

• Bid - نرخی که دارایی به آن فروخته می‌شود؛
• Ask - نرخی که دارایی به آن خریداری می‌گردد.

فرق میان این دو نرخ اسپرد نامیده می‌شود.

به‌طور مثال، برای جفت ارز EUR/USD نرخ‌ها ممکن است به شکل ذیل باشند:

در این مثال اسپرد دو پیپ می‌باشد.

وقتی معامله‌گر معامله‌ای را باز می‌کند، بلافاصله فرق میان نرخ خرید و فروش را می‌پردازد. همین فرق برای بسیاری از کارگزاران یکی از عمده‌ترین منابع عاید محسوب می‌شود.

اندازه اسپرد تا حد زیادی به نرخ‌های دریافتی از تأمین‌کنندگان نقدینگی بستگی دارد. به همین دلیل در دوران نوسانات شدید و یا کاهش نقدینگی ممکن است به‌طور موقت افزایش یابد.

صرف نظر از اینکه معامله با سود بسته شود یا با ضرر، کارگزار عاید اسپرد را همان لحظه بازشدن معامله به دست می‌آورد.

کمیشن

برخی کارگزاران علاوه بر اسپرد، کمیشن معاملاتی نیز اخذ می‌نمایند. معمولاً سه مدل استفاده می‌گردد:

در حساب‌هایی با اسپرد حداقلی، کمیشن معمولاً جداگانه، مثلاً به ازای هر لات معامله‌شده، اخذ می‌گردد.

معامله‌گران فعالی که اسپردهای بسیار باریک بازار برایشان اهمیت دارد، اکثراً همین گزینه را انتخاب می‌نمایند.

هنگام انتخاب حساب، مهم است که نه صرف اندازه اسپرد یا کمیشن به‌تنهایی، بلکه مصرف کلی معامله ارزیابی گردد. به‌طور مثال، حسابی با اسپرد بلندتر گاهی نسبت به حسابی با اسپرد حداقلی و کمیشن جداگانه، ارزان‌تر تمام می‌شود.

سواپ

یک منبع دیگر عاید کارگزار، overnight fee و یا swap می‌باشد.

این فیس زمانی محاسبه می‌گردد که معامله‌گر پوزیشن باز خود را به روز معاملاتی بعدی انتقال دهد.

در معاملات CFD با استفاده از اهرم، ممکن است در بدل انتقال پوزیشن به روز معاملاتی بعدی، overnight fee اخذ گردد. مقدار آن به نرخ‌های بهره، نوعیت ابزار و شرایط کارگزار مربوطه بستگی دارد.

فرض نماییم معامله‌گری یک پوزیشن خرید روی EUR/USD باز کرده و آن را پنج روز نگه می‌دارد. کارگزار برای هر روز، سواپ را مطابق شرایط معاملاتی این ابزار محاسبه می‌نماید.

سواپ می‌تواند:

• منفی باشد - در این حالت معامله‌گر فیس می‌پردازد؛
• مثبت باشد - در این حالت کارگزار مبلغ کوچکی را به حساب معامله‌گر واریز می‌نماید.

هرگاه قصد داشته باشید پوزیشن‌ها را چند روز و یا بیشتر نگه دارید، بهتر است از قبل با شرایط محاسبه سواپ آشنا گردید.

A-Book و B-Book چیست

بیشترین مباحثه‌ها پیرامون همین دو مدل صورت می‌گیرد. با این حال هیچ‌کدام آن‌ها را نمی‌توان «خوب» یا «بد» نامید - آن‌ها صرف معاملات مشتریان را به شیوه‌های متفاوت پروسس می‌نمایند.

A-Book

در A-Book model، کارگزار معاملات مشتریان را به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌دهد.

در این حالت:

• معاملات به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌یابند؛
• کارگزار عمدتاً از اسپرد و کمیشن عاید کسب می‌نماید؛
• سود مشتری به‌طور مستقیم به ضرر کارگزار مبدل نمی‌گردد.

به همین دلیل بسیاری از کارگزاران دارای جواز و نظارت، مدل A-Book را برای همه یا بخشی از معاملات مشتریان به کار می‌برند.

B-Book

در B-Book model، بخشی از معاملات مشتریان در داخل کارگزار اجرا می‌گردد. این بدان معنی است که کارگزار بخشی از ریسک بازار را می‌پذیرد، به‌جای آنکه بلافاصله معاملات را به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال دهد.

در این حالت:

• بخشی از معاملات در داخل شرکت اجرا می‌گردد؛
• اگر معامله‌گر سود ببرد، ممکن است کارگزار متضرر گردد؛
• کارگزار همچنان از اسپرد، کمیشن و سواپ عاید کسب می‌نماید.

اما این بدان معنی نیست که کارگزار صرف از ضرر مشتریان سود می‌برد. علاوه بر آن، کارگزاران ریسک را نه بر اساس هر معامله جداگانه، بلکه بر اساس کل حجم پوزیشن‌های مشتریان مدیریت می‌نمایند.

به‌طور مثال، کارگزار ممکن است صرف بخشی از معاملات را به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال دهد و باقی ریسک را در داخل شرکت نگه دارد. این شیوه به کارگزار امکان می‌دهد ریسک را مؤثرتر مدیریت نماید.

مدل ترکیبی

در عمل، اکثر کارگزاران بزرگ CFD از یک مدل ترکیبی استفاده می‌نمایند که A-Book و B-Book را با هم ترکیب می‌کند.

اینکه کدام مدل برای یک معامله مشخص استفاده گردد، به مقررات داخلی مدیریت ریسک بستگی دارد. برخی معاملات به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌یابند و برخی دیگر در داخل شرکت اجرا می‌گردند.

عوامل مؤثر بر این قضیه عبارت‌اند از:

• تجربه مشتری؛
• حجم معاملات؛
• ابزار معاملاتی؛
• وضعیت فعلی بازار؛
• سطح کلی ریسک.

بنابراین این ادعا که هر کارگزار صرف بر بنیاد A-Book یا صرف بر بنیاد B-Book فعالیت می‌کند، با واقعیت مطابقت ندارد.

رایج‌ترین افسانه‌ها

افسانه نخست. کارگزار همیشه علیه مشتری معامله می‌کند

این ادعا همیشه درست نیست.

بسیاری از کارگزاران پوزیشن‌های مشتریان را به‌طور کامل یا جزئی از طریق تأمین‌کنندگان نقدینگی هج (پوشش ریسک) می‌نمایند. در این حالت عاید اصلی شرکت از اسپرد و کمیشن به دست می‌آید، نه از ضرر معامله‌گران.

افسانه دوم. تمام CFD brokers صرف از B-Book استفاده می‌نمایند

این یک باور غلط و رایج می‌باشد.

در عمل بسیاری از شرکت‌ها مدل‌های A-Book و B-Book را با هم ترکیب می‌نمایند و معاملات را مطابق سیستم مدیریت ریسک خود توزیع می‌کنند.

افسانه سوم. اگر کارگزار از اسپرد عاید کسب کند، صرف در ضرر مشتریان منفعت دارد

این موضوع الزامی نیست.

اگر کارگزار عمدتاً از اسپرد و کمیشن عاید کسب نماید، برایش سودمند است که مشتری تا حد امکان به معامله ادامه دهد.

معامله‌گری که سال‌ها به‌طور منظم معامله باز می‌کند، معمولاً برای شرکت عاید بیشتری ایجاد می‌نماید نسبت به کسی که به‌زودی سپرده خود را از دست داده و استفاده از خدمات کارگزار را متوقف می‌سازد.

هنگام انتخاب کارگزار CFD به چه نکاتی باید توجه نمود

نباید صرف به اندازه اسپرد توجه کرد. سایر پارامترها نیز اهمیت دارند:

• موجودیت جواز و نظارت؛
• کیفیت اجرای سفارش، شامل سرعت اجرا و سطح میانگین لغزش نرخ؛
• اندازه اسپرد و کمیشن؛
• شرایط محاسبه سواپ؛
• تعداد تأمین‌کنندگان نقدینگی؛
• موجودیت محافظت از بیلانس منفی؛
• شفافیت شرایط معاملاتی؛
• کیفیت خدمات پشتیبانی.

هرقدر عوامل بیشتری را هنگام انتخاب کارگزار در نظر بگیرید، احتمال یافتن شرکتی که شرایط آن با شیوه معاملاتی شما همخوانی داشته باشد، بیشتر می‌گردد.

نتیجه‌گیری

کارگزار CFD امروزی صرف یک واسطه میان معامله‌گر و بازار نیست. در پشت فعالیت آن یک زیربنای کامل قرار دارد: تأمین‌کنندگان نقدینگی، تکنالوژی‌های اجرای سفارش، سیستم‌های مدیریت ریسک و میکانیزم‌های قیمت‌گذاری.

کارگزاران صرف از ضرر مشتریان سود نمی‌برند. مهم‌ترین منابع عاید عبارت‌اند از اسپرد، کمیشن و سواپ، و بسیاری از شرکت‌ها از مدل ترکیبی استفاده می‌نمایند که عناصر A-Book و B-Book را در بر می‌گیرد.

درک این موضوع که CFD broker business model چگونه ساخته شده، به شما کمک می‌کند تا در بازار بهتر جهت‌یابی نموده و شرکت مناسب برای معامله را آگاهانه انتخاب نمایید. به‌جای تکیه بر افسانه‌های رایج، بهتر است نظارت، شرایط معاملاتی، کیفیت اجرای سفارش و اعتبار کارگزار را ارزیابی نمایید.

سوالات مکرر

What is a CFD broker?

کارگزار CFD عبارت از شرکتی است که امکان معامله قراردادهای مابه‌التفاوت (CFD) را فراهم می‌نماید. از طریق پلاتفورم آن، معامله‌گران می‌توانند بدون مالکیت واقعی دارایی، روی تغییرات نرخ سهام، ارزها، شاخص‌ها، کالاها و سایر دارایی‌ها معامله باز نمایند.

کارگزاران CFD چگونه عاید کسب می‌نمایند؟

مهم‌ترین منابع عاید عبارت‌اند از اسپرد، کمیشن و سواپ ناشی از انتقال پوزیشن به روز معاملاتی بعدی. بسیاری از شرکت‌ها همچنان از مدل‌های مختلف مدیریت ریسک استفاده می‌نمایند، به همین دلیل سود کارگزار همیشه به ضرر مشتریان بستگی ندارد.

آیا ممکن است کارگزار سود ببرد در حالی که معامله‌گر هم سود کرده باشد؟

بلی. اگر عاید کارگزار از اسپرد، کمیشن و سواپ تأمین گردد، سود یک مشتری الزاماً به معنی ضرر شرکت نیست. علاوه بر آن، بسیاری از کارگزاران معاملات را به‌طور کامل یا جزئی به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌دهند، بنابراین نتیجه معاملات مشتری همیشه بر عاید کارگزار تأثیر نمی‌گذارد.

چرا اسپرد کارگزاران مختلف CFD متفاوت است؟

اندازه اسپرد به چندین عامل بستگی دارد: نقدینگی ابزار مشخص، نوسانات بازار، تعداد تأمین‌کنندگان نقدینگی و پالیسی نرخ‌گذاری خود کارگزار. به همین دلیل حتی برای یک جفت ارز یکسان، اسپرد شرکت‌های مختلف می‌تواند فرق داشته باشد.

فرق مدل‌های A-Book و B-Book در چیست؟

در مدل A-Book، معاملات مشتریان به تأمین‌کنندگان نقدینگی انتقال می‌یابد و کارگزار عمدتاً از اسپرد و کمیشن سود می‌برد. در B-Book، بخشی از معاملات مشتریان در داخل کارگزار اجرا می‌گردد، بنابراین سود معامله‌گر می‌تواند به مصرف شرکت مبدل گردد. در عمل، بسیاری از کارگزاران بزرگ از مدل ترکیبی استفاده می‌نمایند که هر دو شیوه را در بر می‌گیرد.

چرا لغزش نرخ رخ می‌دهد؟

لغزش نرخ عبارت از فرق میان نرخی است که معامله‌گر هنگام ارسال سفارش دیده و نرخی که معامله عملاً به آن باز یا بسته شده است. این پدیده به علت تغییر نرخ بازار یا کمبود نقدینگی رخ می‌دهد و می‌تواند مثبت یا منفی باشد.

آیا کارگزاران CFD کمیشن‌های اضافی هم دارند؟

علاوه بر اسپرد، کمیشن و سواپ، برخی کارگزاران ممکن است در بدل غیرفعال بودن حساب، برداشت پول، تبدیل اسعار یا استفاده از خدمات مشخص، فیس اخذ نمایند. نوعیت و اندازه این فیس‌ها به شرایط هر شرکت بستگی دارد، بنابراین پیش از افتتاح حساب بهتر است جدول فیس‌ها را با دقت مطالعه نمایید.

چگونه یک کارگزار معتبر CFD انتخاب نماییم؟

هنگام انتخاب کارگزار CFD به موجودیت جواز و نظارت، کیفیت اجرای سفارش، اندازه اسپرد و کمیشن، شرایط محاسبه سواپ، محافظت از بیلانس منفی، شفافیت شرایط معاملاتی و اعتبار شرکت توجه نمایید.