اسپرد بازار فارکس

اسپرد شناور بر استراتژی‌های مرتبط با معامله بر اساس اخبار تأثیر می‌گذارد. افزایش شدید اسپرد، همراه با خطر لغزش قیمت (Slippage)، قرار دادن دو سفارش معلق متضاد را غیرعملی می‌کند.

فهرست مطالب

  1. مفهوم اسپرد در بازار فارکس
  2. انواع اسپرد در بازار فارکس
  3. عوامل عینی مؤثر بر اندازه اسپرد
  4. تأثیر اختلاف قیمت بر بازار فارکس

برای معامله‌گران مبتدی مفید است که بدانند اسپرد در بازار فارکس چیست و چگونه بر یک استراتژی معاملاتی تأثیر می‌گذارد. از نظر رسمی، این اصطلاح به تفاوت میان قیمت خرید و قیمت فروش یک دارایی در لحظه باز شدن سفارش اشاره دارد. اندازه اسپرد به نقدشوندگی ابزار معاملاتی بستگی دارد و با واحد پوینت (پیپ) اندازه‌گیری می‌شود.

مفهوم اسپرد در بازار فارکس

اگر قیمت فعلی ابزار EUR/USD برابر با 1.2669 باشد، سفارش در قیمت 1.2672 اجرا خواهد شد، به این معنی که اسپرد برابر با 3 پوینت است. هنگام معامله یک لات استاندارد، این اسپرد معادل $30 خواهد بود.

هنگام باز کردن یک موقعیت، معامله‌گر بلافاصله با زیانی معادل اسپرد شروع می‌کند و تنها زمانی وارد سود خواهد شد که قیمت حداقل 4 پوینت در جهت انتخاب‌شده حرکت کند. این اختلاف توسط کارگزار به‌عنوان کمیسیون دریافت می‌شود. این مبلغ هنگام باز شدن معامله به‌طور خودکار از حساب کسر می‌شود. حفظ نقدشوندگی بازار فارکس با تعیین حداکثر اسپرد مجاز مرتبط است. در بازارهای مبتنی بر بورس، عبور از حد تعیین‌شده منجر به توقف معاملات می‌شود.

انواع اسپرد در بازار فارکس

چندین نوع اسپرد در بازار فارکس وجود دارد: شناور، ثابت و ثابت با امکان افزایش.

اسپرد شناور در بازار فارکس در یک محدوده مشخص نوسان می‌کند. مقدار دقیق آن به عوامل خارجی مؤثر بر بازار بستگی دارد. زمانی که نقدشوندگی کافی وجود داشته باشد، اسپرد در جفت‌ارزهای اصلی ممکن است تا 0.1/0.2/0.3 پوینت کاهش یابد. افزایش نوسانات بازار معمولاً باعث افزایش اسپرد می‌شود.

اسپرد ثابت توسط کارگزار تعیین شده و به‌صورت خودکار حفظ می‌شود. رایج است که پیش از انتشار اخبار مهم، به دلیل افزایش شدید نوسانات ناشی از کاهش نقدشوندگی بازار و محدود بودن تعداد مشارکت‌کنندگان فعال، اختلاف میان قیمت Ask و Bid افزایش یابد.

اسپرد ثابت با امکان افزایش از دو بخش تشکیل شده است: یک بخش ثابت که در همه شرایط بدون تغییر باقی می‌ماند و یک بخش متغیر که ممکن است توسط کارگزار در دوره‌های نوسان بازار یا تحت سایر شرایط خاص تنظیم شود.

عوامل عینی مؤثر بر اندازه اسپرد

  1. نقدشوندگی. فعال‌ترین ابزارهای معاملاتی، جفت‌ارزهای اصلی هستند: EUR/USD، GBP/USD، USD/CAD، USD/JPY و USD/CHF. در اینجا اسپرد به‌ندرت از 4 پوینت فراتر می‌رود. هنگام معامله جفت‌ارزهای اصلی، معامله‌گران معمولاً با اسپردهای 5–15 پوینتی مواجه می‌شوند، در حالی که اسپرد ابزارهای فرعی ممکن است تا 50 پوینت نیز برسد.
  2. حجم معامله. معامله با حجم‌های کوچک ممکن است به دلیل هزینه‌های عملیاتی ثابت، منجر به اسپرد نسبتاً بزرگ‌تر شود. به همین ترتیب، معاملات با حجم بالا نیز ممکن است به دلیل افزایش ریسک کارگزار، با کمیسیون‌های بیشتری همراه باشند.
  3. شرایط بازار. کمیسیون‌های بالاتر معمولاً با دوره‌های فعالیت شدید بازار همراه هستند، حتی اگر این فعالیت با حجم بالای معاملات همراه نباشد. چنین شرایطی به‌طور سنتی با انتشار آمارهای اقتصاد کلان، تفاوت میان جلسات معاملاتی ناشی از ساعات کاری بورس‌ها و تعطیلات رسمی که با کاهش مشارکت فعالان بازار همراه است، مرتبط هستند.
  4. وضعیت مشتری نزد کارگزار. معامله‌گرانی که سپرده‌های سطح VIP دارند، معمولاً از مزایایی مانند کاهش کمیسیون برخوردار می‌شوند.

بازار فارکس همچنان در حال افزایش محبوبیت است که این موضوع به افزایش نقدشوندگی و ایجاد تعادل بهتر میان عرضه و تقاضا منجر می‌شود. از نظر منطقی، این امر به کاهش کمیسیون‌ها کمک می‌کند، زیرا عامل اصلی مؤثر بر اختلاف میان قیمت خرید و فروش تحقق می‌یابد. تعادل میان خریداران و فروشندگان باعث کاهش نوسانات شدید قیمت در طول روز معاملاتی، کاهش قابل‌توجه ریسک مراکز معاملاتی و ایجاد شرایطی می‌شود که امکان کاهش کارمزدهای کمیسیون را فراهم می‌کند.

با این حال، در عمل وضعیت متفاوت است، زیرا بازار از کارگزارانی که دسترسی به معاملات فارکس را فراهم می‌کنند اشباع شده است. از آنجا که شرکت‌ها با یکدیگر رقابت می‌کنند، برنامه‌های مشارکتی معرفی می‌کنند که به شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهد با معرفی معامله‌گران جدید درآمد اضافی کسب کنند. این پاداش‌های مشارکتی از طریق کمیسیون‌های بالاتر تأمین می‌شود، بنابراین اختلاف قیمت بدون تغییر باقی می‌ماند.

تأثیر اختلاف قیمت بر بازار فارکس

تأثیر اسپرد بر بازار فارکس را به‌سختی می‌توان بیش از حد برآورد کرد، زیرا استراتژی‌های معاملاتی برای ابزارهای مشخص اغلب بر اساس اندازه کمیسیون طراحی می‌شوند. بسیاری از معامله‌گران روزانه که روی نمودارهای M1 و M5 فعالیت می‌کنند، به دلیل اسپردهای بزرگ، نمی‌توانند موقعیت‌های کوتاه‌مدت را روی جفت‌ارزهای فرعی و اگزوتیک باز کنند. در چنین شرایطی، استراتژی‌های مبتنی بر حجم بالای معاملات با اهداف سود 5–10 پوینت، به دلیل وجود اسپرد، کارایی خود را از دست می‌دهند.

اسپرد شناور همچنین بر استراتژی‌های مرتبط با معامله بر اساس اخبار تأثیر می‌گذارد. افزایش شدید کمیسیون‌ها همراه با خطر لغزش قیمت (Slippage)، قرار دادن دو سفارش معلق متضاد را غیرعملی می‌کند. بیشتر استراتژی‌های روزانه هنگام معامله جفت‌ارزهای فرعی کاملاً ناکارآمد می‌شوند، زیرا برای کسب سودی در حدود 20–50 پوینت طراحی شده‌اند. علاوه بر سایر عوامل، معامله‌گران ابزارها و استراتژی‌های معاملاتی خود را بر اساس عرض اسپرد انتخاب می‌کنند. یکی از اصول اساسی معامله‌گری توصیه می‌کند نسبت ریسک به بازده 1:3 حفظ شود. اگر سود مورد انتظار 60 پوینت باشد، حد ضرر نباید نزدیک‌تر از 20 پوینت قرار گیرد. زمانی که اسپرد قابل‌توجه باشد، می‌تواند فاصله مؤثر حد ضرر را به میزان زیادی کاهش دهد و در نتیجه ریسک کلی معامله‌گر را افزایش دهد.