Stocks vs CFDs: مالکیت دارایی یا معامله قیمت

یک سهم واحد را می‌توان به روش‌های مختلف استفاده کرد. برای مثال، می‌توانید آن را از طریق یک بروکر خریداری کنید و مالک اوراق بهادار شوید. یا می‌توانید روی همان سهم یک CFD باز کنید و بدون خرید خود دارایی، از تغییرات قیمت آن نتیجه بگیرید.

اما در یک حالت، سرمایه‌گذار واقعاً مالک سهم است و ممکن است حق دریافت سود سهام و حق رأی داشته باشد. در حالت دیگر، فقط یک موقعیت معاملاتی روی تغییرات قیمت دارد.

بیایید تفاوت میان سهام و CFDها، نحوه عملکرد هر دو گزینه و اینکه چرا نگاه کردن فقط به نمودار قیمت کافی نیست را بررسی کنیم.

هنگام خرید یک سهم چه اتفاقی می‌افتد

وقتی سرمایه‌گذار یک سهم می‌خرد، بخشی از مالکیت شرکت را به دست می‌آورد. و اوراق بهادار بدون توجه به آنچه برای قیمت آن اتفاق می‌افتد در پرتفوی او باقی می‌ماند. این نکته مهم است: قیمت تغییر می‌کند، اما این به آن معنا نیست که سرمایه‌گذار دیگر مالک سهم نیست.

برای مثال، اگر قیمت یک سهم از $100 به $80 کاهش یابد، سرمایه‌گذار همچنان مالک همان اوراق بهادار است. فقط ارزش موقعیت او کمتر شده است. تا زمانی که سرمایه‌گذار اوراق بهادار را نفروشد، چنین زیانی تحقق‌نیافته محسوب می‌شود.

خود سهم تاریخ انقضای از پیش تعیین‌شده‌ای ندارد که پس از آن موقعیت الزاماً بسته شود. سرمایه‌گذار می‌تواند اوراق بهادار را پس از یک روز، یک ماه یا چند سال بفروشد — تا زمانی که همچنان در بازار معامله شود و بروکر اجازه انجام معامله را بدهد.

علاوه بر تغییرات قیمت، مالک ممکن است مزایای دیگری نیز دریافت کند. برای مثال، سود سهام، اگر شرکت تصمیم به پرداخت آن بگیرد. برخی طبقات سهام همچنین حق مشارکت در رأی‌گیری سهامداران را فراهم می‌کنند.

در یک خرید معمولی، سرمایه‌گذار خود دارایی را دریافت می‌کند، نه فقط نتیجه تغییرات قیمت آن را.

هنگام معامله CFD سهام چه اتفاقی می‌افتد

CFDها به شکل متفاوتی کار می‌کنند.

معامله‌گر خود سهم را نمی‌خرد — بلکه موقعیتی باز می‌کند که نتیجه آن به تفاوت میان قیمت باز شدن و بسته شدن معامله بستگی دارد.

برای مثال، قیمت یک سهم $100 است. معامله‌گر یک موقعیت CFD با انتظار افزایش قیمت باز می‌کند و آن را در $110 می‌بندد. تفاوت برابر با $10 به ازای هر قرارداد، پیش از هزینه‌های معاملاتی است. اگر قیمت به‌جای آن به $90 کاهش یافته بود، نتیجه منفی می‌شد — منهای $10 به ازای هر قرارداد.

بنابراین، در معامله CFD نه‌تنها جهت حرکت قیمت، بلکه اندازه موقعیت باز نیز اهمیت دارد.

در عین حال، معامله‌گر مالک سهم نمی‌شود. او مالک خود اوراق بهادار، سهمی از شرکت یا حقوق سهامداری نیست.

این تفاوت اصلی میان CFDها و سهام است. سایر تفاوت‌ها نیز از همین موضوع ناشی می‌شوند: سود سهام، حق رأی، هزینه‌ها و اهرم.

نحوه عملکرد چنین قراردادهایی را با جزئیات بیشتر در مقالات CFD Demystified و What Is a Stock CFD توضیح داده‌ایم.

مالکیت دارایی

هنگام خرید یک سهم، سرمایه‌گذار مالک اوراق بهادار است. هنگام معامله CFD، چنین نیست. معامله‌گر فقط موقعیتی دارد که نتیجه آن به تغییرات ارزش دارایی پایه بستگی دارد.

تا زمانی که فقط به نمودار نگاه می‌کنید، تفاوت به‌سختی قابل مشاهده است. اما زمانی که بحث سود سهام، حق رأی، هزینه‌ها و مدت معامله مطرح می‌شود، این تفاوت به‌سرعت آشکار می‌شود.

برای مثال، دارنده سهم ممکن است حق دریافت پرداخت‌های شرکت یا مشارکت در تصمیمات شرکتی را داشته باشد، اگر طبقه خاص سهام چنین حقوقی را ارائه کند.

CFDها چنین فرصت‌هایی را فراهم نمی‌کنند، زیرا معامله‌گر مالک خود دارایی نیست.

در اصل، در یک حالت فرد مالک بخشی از یک کسب‌وکار است، در حالی که در حالت دیگر فقط با تغییرات قیمت بازار کار می‌کند.

سود سهام

دارنده سهم ممکن است سود سهام دریافت کند، اگر شرکت تصمیم به پرداخت آن بگیرد و شرایط دریافت پرداخت رعایت شود.

برای مثال، هیئت‌مدیره سود سهام را پیشنهاد می‌کند، سهامداران میزان آن را تأیید می‌کنند و سپس شرکت تاریخی را برای شناسایی دارندگان اوراق بهادار تعیین می‌کند. اگر سرمایه‌گذار شرایط را داشته باشد، پول به حساب واریز می‌شود.

در CFDها سود سهام واقعی وجود ندارد، زیرا معامله‌گر مالک خود سهم نیست. در عوض، بروکر ممکن است تعدیل سود سهام انجام دهد. برای موقعیت خرید، این مبلغ معمولاً به حساب افزوده می‌شود و برای موقعیت فروش از حساب کسر می‌شود. روش دقیق محاسبه به شرایط بروکر بستگی دارد.

از نظر مبلغ، نتیجه ممکن است مشابه باشد، اما سازوکار متفاوت است: سهامدار سود سهام دریافت می‌کند، در حالی که دارنده CFD یک تعدیل طبق قرارداد دریافت می‌کند.

این موضوع زمانی اهمیت دارد که سرمایه‌گذار نه‌تنها روی افزایش قیمت سهم، بلکه روی سود سهام نیز حساب می‌کند.

اهرم

سهام معمولی را می‌توان به‌طور کامل با پول خود خریداری کرد.

برای مثال، اگر ده سهم $1 000 قیمت داشته باشد، سرمایه‌گذار $1 000 واریز می‌کند و اوراق بهادار را دریافت می‌کند. معامله سهام با مارجین نیز وجود دارد، اما این یک توافق جداگانه با بروکر است.

CFDها ابزارهای مارجینی هستند. برای باز کردن یک موقعیت، معامله‌گر ممکن است فقط به بخشی از ارزش کامل آن نیاز داشته باشد.

فرض کنید یک موقعیت CFD برابر با $1 000 است و برای باز کردن آن $500 از سرمایه خود معامله‌گر لازم است. اگر قیمت سهم پایه 10% تغییر کند، نتیجه موقعیت پیش از هزینه‌ها $100 خواهد بود.

نسبت به $500 واریزشده، این مقدار در حال حاضر 20% است.

اهرم نتیجه را در هر دو جهت تقویت می‌کند: هم سود و هم زیان. اگر بازار در جهت مورد نظر حرکت کند، سود بالقوه سریع‌تر افزایش می‌یابد. اگر پیش‌بینی اشتباه باشد، زیان نیز سریع‌تر افزایش پیدا می‌کند.

بنابراین، یک حرکت قیمت یکسان بر سرمایه‌گذار دارنده سهام و معامله‌گری که از CFD استفاده می‌کند، تأثیر متفاوتی دارد.

سرمایه‌گذاری که سهم را با پول خود خریداری کرده است، تغییر 10% یکسانی را در ارزش موقعیت خواهد دید. برای معامله‌گری که از مارجین استفاده کرده، این حرکت ممکن است سهم بسیار بزرگ‌تری از وجوه شخصی او در حساب باشد.

بنابراین، مقایسه این دو ابزار فقط بر اساس حرکت نهایی قیمت کاملاً درست نیست.

افزایش و کاهش قیمت

در خرید معمولی سهام، ساده‌ترین سناریو این است: اوراق بهادار را در قیمت پایین‌تر بخرید و در قیمت بالاتر بفروشید.

کسب سود از کاهش قیمت نیز امکان‌پذیر است، اما فروش استقراضی سهام پیچیده‌تر است. معمولاً نیاز به قرض گرفتن اوراق بهادار از بروکر دارد و امکان باز کردن چنین موقعیتی به ابزار مشخص و شرایط خدمات بستگی دارد. علاوه بر این، همه سهام برای فروش استقراضی در دسترس نیستند. ممکن است در برخی بازارها یا برای برخی اوراق بهادار محدودیت‌هایی اعمال شود.

در CFDها، باز کردن معامله روی کاهش قیمت معمولاً آسان‌تر است.

اگر معامله‌گر انتظار افزایش قیمت را داشته باشد، یک موقعیت خرید باز می‌کند. اگر انتظار کاهش داشته باشد، یک موقعیت فروش باز می‌کند. در حالت دوم، لازم نیست ابتدا خود سهم را خریداری کند. نتیجه به میزان تغییر قیمت و اینکه حرکت بازار با پیش‌بینی مطابقت دارد یا نه بستگی دارد.

برای مثال، اگر یک موقعیت CFD با انتظار کاهش در قیمت $100 باز شود و سپس قیمت به $90 کاهش یابد، تفاوت $10 می‌تواند پیش از هزینه‌ها سود ایجاد کند. اگر قیمت به‌جای کاهش به $110 افزایش یابد، نتیجه منفی خواهد بود.

این سازوکار را با جزئیات بیشتر در مقاله Long and Short in CFD Trading توضیح داده‌ایم.

هزینه‌های معاملاتی

نمی‌توان از پیش گفت که سهام همیشه ارزان‌تر از CFDها هستند یا برعکس: همه چیز به شرایط معامله بستگی دارد.

برخی هزینه‌های معاملاتی بلافاصله هنگام باز کردن معامله ایجاد می‌شوند. برای مثال، اسپرد از همان لحظه ورود به موقعیت روی نتیجه تأثیر می‌گذارد. همچنین ممکن است هنگام باز یا بسته کردن معامله کمیسیون معاملاتی دریافت شود.

هزینه‌های دیگر به زمان بستگی دارند. اگر CFD تا روز معاملاتی بعد باز بماند، ممکن است هزینه rollover دریافت شود. بنابراین، معامله‌ای که چند ساعت نگه داشته می‌شود و موقعیتی که چند هفته باز می‌ماند ممکن است از نظر هزینه نهایی تفاوت قابل‌توجهی داشته باشند. هرچه موقعیت مدت بیشتری باز بماند، هزینه‌های rollover اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. سرمایه‌گذاری که سهام را با پول خود خریداری کرده معمولاً صرفاً بابت ادامه مالکیت آن‌ها پولی پرداخت نمی‌کند. در CFDها، هزینه‌های rollover ممکن است به‌تدریج انباشته شوند.

به همین دلیل، مقایسه فقط کمیسیون باز کردن معامله کافی نیست.

باید هزینه کل موقعیت را بررسی کرد: هزینه ورود، هزینه نگهداری، اینکه آیا تبدیل ارز اعمال می‌شود یا نه، و بروکر چه هزینه‌های اضافی دریافت می‌کند.

ساعات معاملاتی

سهام معمولی طبق برنامه زمانی بورسی معامله می‌شوند که در آن فهرست شده‌اند.

برای مثال، بورس‌های آمریکا، اروپا و آسیا ساعات معاملاتی خاص خود را دارند. در برخی بازارها، معاملات پیش از باز شدن جلسه اصلی و پس از بسته شدن آن نیز در دسترس است. اما این بدان معنا نیست که هر سهمی را می‌توان در هر ساعت از شبانه‌روز خرید یا فروخت.

برای CFDها، برنامه زمانی توسط بروکر تعیین می‌شود. این برنامه اغلب با ساعات معاملاتی دارایی پایه مرتبط است، اما ممکن است متفاوت باشد. بنابراین، CFD یک سهم آمریکایی الزاماً فقط به این دلیل که خود قرارداد خارج از بورس معامله می‌شود، به‌صورت شبانه‌روزی قابل خرید یا فروش نیست. پیش از انجام معامله، بهتر است برنامه زمانی ابزار مشخص را بررسی کنید. این موضوع به‌ویژه پیش از انتشار گزارش‌های درآمد، رویدادهای شرکتی یا اخبار دیگری که ممکن است به‌شدت بر قیمت تأثیر بگذارند اهمیت دارد.

حق رأی

برخی سهام به مالکان خود حق مشارکت در رأی‌گیری درباره مسائل شرکت را می‌دهند.

برای مثال، سهامداران ممکن است برای اعضای هیئت‌مدیره یا درباره سایر تصمیمات شرکتی رأی دهند. حقوق مشخص به طبقه سهام بستگی دارد.

دارنده CFD چنین حقی ندارد. دلیل ساده است: او سهامدار نیست و مالک خود اوراق بهادار نیز نیست. اگر برای سرمایه‌گذار مهم است که سهامدار باشد و در رأی‌گیری شرکت کند، CFDها چنین امکانی را فراهم نمی‌کنند.

Stocks vs CFDs: تفاوت‌های کلیدی

یک مثال ساده

فرض کنید قیمت سهم یک شرکت $100 است.

سرمایه‌گذار 10 سهم می‌خرد و $1 000 هزینه می‌کند.

قیمت به $110 افزایش می‌یابد — اکنون ارزش کل موقعیت $1 100 است. افزایش ارزش موقعیت برابر با $100 است.

در عین حال، سرمایه‌گذار مالک خود سهام است. اگر شرکت سود سهام پرداخت کند، ممکن است آن را دریافت کند. و اگر طبقه سهام دارای حق رأی باشد، ممکن است در رأی‌گیری سهامداران شرکت کند.

اکنون فرض کنید معامله‌گر روی همان 10 سهم یک CFD باز کند.

اندازه موقعیت نیز $1 000 است، اما به لطف اهرم، ممکن است برای باز کردن آن فقط بخشی از این مبلغ لازم باشد.

اگر قیمت سهم از $100 به $110 افزایش یابد، نتیجه حرکت قیمت نیز پیش از هزینه‌های معاملاتی $100 خواهد بود. اما معامله‌گر مالک خود سهام نخواهد بود. او مالک بخشی از شرکت نمی‌شود و حقوق سهامداری دریافت نمی‌کند. نتیجه مالی او توسط حرکت قیمت و شرایط خود CFD تعیین می‌شود.

اگر قیمت در جهت دیگر حرکت کند، تفاوت حتی آشکارتر می‌شود.

فرض کنید قیمت سهم از $100 به $90 کاهش یابد.

برای مالک ده سهم، ارزش پرتفوی از $1 000 به $900 کاهش خواهد یافت.

در CFD، حرکت قیمت همان زیان $100 را روی موقعیت ایجاد می‌کند، اما اگر فقط $500 از سرمایه خود معامله‌گر برای باز کردن آن استفاده شده باشد، این نتیجه اکنون معادل 20% از مبلغ واریزشده خواهد بود.

به همین دلیل، یک حرکت قیمت یکسان الزاماً به معنای ریسک یکسان نیست.

سهام و CFDها برای چه استفاده می‌شوند

سهام و CFDها ممکن است به همان شرکت مرتبط باشند، اما معمولاً به شکل متفاوتی استفاده می‌شوند.

خرید سهام زمانی مناسب است که مالکیت خود اوراق بهادار اهمیت داشته باشد. برای مثال، سرمایه‌گذار قصد دارد دارایی را برای مدت طولانی نگه دارد، سود سهام دریافت کند یا صرفاً می‌خواهد مالک بخشی از شرکت باشد.

CFDها بیشتر برای معامله حرکت‌های قیمت استفاده می‌شوند. معامله‌گر نیازی به مالکیت دارایی ندارد — جهت قیمت، اندازه موقعیت و زمان ورود و خروج مهم‌تر هستند. CFDها همچنین معامله در بازارهای نزولی و استفاده از اهرم را آسان‌تر می‌کنند. اما این انعطاف‌پذیری یک جنبه منفی نیز دارد: هزینه‌های تأمین مالی و تأثیر قوی‌تر حرکت قیمت بر حساب.

بنابراین، یک پیش‌بینی یکسان را می‌توان به روش‌های مختلف اجرا کرد. برای مثال، اگر شخصی باور داشته باشد که یک سهم در چند سال آینده افزایش خواهد یافت، یک مجموعه از پارامترها اهمیت خواهد داشت. اگر انتظار حرکت قیمت طی چند روز آینده را داشته باشد، عوامل مرتبط متفاوت خواهند بود.

در اینجا گزینه‌ای که به‌طور کلی بهتر باشد وجود ندارد. بنابراین، پیش از انجام معامله، مهم است بدانید مالک چه چیزی هستید، چه مقدار پرداخت می‌کنید و چه ریسکی را می‌پذیرید.

ریسک‌های اصلی سهام

قیمت سهام می‌تواند به میزان قابل‌توجهی کاهش یابد.

قیمت‌ها تحت تأثیر وضعیت مالی شرکت، شرایط صنعت، وضعیت اقتصاد، اخبار و احساسات کلی بازار قرار می‌گیرند.

اگر سرمایه‌گذار سهام را بدون اهرم خریداری کند، ریسک اصلی او به ارزش وجوه سرمایه‌گذاری‌شده مربوط است. هرچه قیمت سهم بیشتر کاهش یابد، ارزش موقعیت او کمتر می‌شود.

در عین حال، مالکیت بلندمدت به‌خودی‌خود در برابر زیان محافظت نمی‌کند.

قیمت ممکن است به‌سرعت بازیابی نشود یا اصلاً بازیابی نشود. شرکت ممکن است با مشکلات جدی روبه‌رو شود، بازسازی شود، از فهرست بورس خارج شود یا در حالت افراطی ورشکسته شود.

علاوه بر این، یک سهم منفرد ریسک مربوط به همان کسب‌وکار مشخص را دارد.

حتی اگر بازار در مجموع عملکرد خوبی داشته باشد، مشکلات یک شرکت ممکن است باعث کاهش قابل‌توجه قیمت سهام آن شود.

بنابراین، نبود اهرم به معنای نبود ریسک نیست.

ریسک‌های اصلی CFDها

در CFDها، اثر اهرم به ریسک معمول بازار اضافه می‌شود.

به همین دلیل، حتی یک حرکت نسبتاً کوچک قیمت می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر حساب داشته باشد.

برای مثال، اگر معامله‌گر $500 برای باز کردن موقعیتی به ارزش $1 000 واریز کند، کاهش 10% دارایی پایه منجر به زیان $100 پیش از هزینه‌ها خواهد شد. این مقدار در حال حاضر برابر با 20% مبلغ استفاده‌شده برای باز کردن موقعیت است.

اگر بازار همچنان برخلاف جهت معامله‌گر حرکت کند، میزان وجوه آزاد در حساب کاهش می‌یابد. در نقطه‌ای مشخص، مطابق شرایط بروکر ممکن است Margin Call یا Stop Out فعال شود.

عامل دیگری نیز وجود دارد — زمان. بسیاری از CFDهای سهام تاریخ انقضای از پیش تعیین‌شده ندارند، بنابراین موقعیت می‌تواند بیش از یک روز معاملاتی باز بماند. اما rollover ممکن است هزینه داشته باشد. هرچه معامله‌گر چنین موقعیتی را مدت بیشتری نگه دارد، هزینه‌های انباشته می‌توانند تأثیر بیشتری بر نتیجه نهایی داشته باشند.

علاوه بر این، در زمان حرکت شدید بازار، قیمت ممکن است سریع‌تر از انتظار معامله‌گر تغییر کند. بنابراین، اندازه موقعیت و استفاده از اهرم برای مدیریت ریسک اهمیت ویژه‌ای دارند.

در نتیجه، دارایی پایه ممکن است یکسان باشد، اما پیامدهای حرکت قیمت آن برای حساب متفاوت خواهد بود.

نکات کلیدی

Stock trading and CFD trading ممکن است از یک نمودار یکسان آغاز شوند، اما از آنجا مسیرهایشان از هم جدا می‌شود.

هنگام خرید یک سهم، سرمایه‌گذار خود دارایی را دریافت می‌کند. می‌تواند آن را برای مدت طولانی نگه دارد، سود سهام دریافت کند و در برخی موارد در رأی‌گیری سهامداران شرکت کند.

هنگام معامله CFDها، معامله‌گر مالک خود سهم نیست. با این حال، می‌تواند از اهرم استفاده کند و آسان‌تر موقعیت‌هایی روی کاهش قیمت باز کند.

در کنار این فرصت‌ها، هزینه‌ها و ریسک‌های اضافی نیز وجود دارند.

بنابراین، هنگام مقایسه stocks and CFDs، مهم است که فقط به جهت قیمت نگاه نکنید. difference between CFDs and stocks همچنین شامل حقوق مالکیت، سرمایه موردنیاز، هزینه‌های معاملاتی، امکان باز کردن موقعیت فروش و تأثیر اهرم می‌شود.

به عبارت دیگر، پرسش فقط این نیست که معامله‌گر معتقد است قیمت به کدام سمت خواهد رفت. به همان اندازه مهم است که قصد دارد از چه ابزاری برای اجرای این ایده استفاده کند و پس از باز شدن معامله چه اتفاقی برای حساب خواهد افتاد.

FAQ

CFDها چه تفاوتی با سهام عادی دارند؟

تفاوت اصلی در مالکیت دارایی است.

هنگام خرید یک سهم، سرمایه‌گذار مالک اوراق بهادار می‌شود. هنگام معامله CFDها، معامله‌گر مالک خود سهم نیست: او از تغییرات قیمت آن نتیجه مالی دریافت می‌کند. این موضوع به تفاوت‌های دیگری منجر می‌شود — در سود سهام، حق رأی، استفاده از اهرم و هزینه‌های معاملاتی.

آیا می‌توان از CFD سهام سود سهام دریافت کرد؟

سود سهام واقعی توسط مالک سهم دریافت می‌شود.

در CFDها، ممکن است به‌جای آن تعدیل سود سهام انجام شود. برای موقعیت خرید، معمولاً به حساب افزوده می‌شود و برای موقعیت فروش از حساب کسر می‌شود. روش و مبلغ دقیق به شرایط بروکر بستگی دارد.

آیا می‌توان CFDها را بدون اهرم معامله کرد؟

CFDها ابزارهای مارجینی هستند: برای باز کردن یک موقعیت، معامله‌گر بخشی از ارزش کامل آن را واریز می‌کند. مارجین موردنیاز و اهرم در دسترس به ابزار و شرایط بروکر بستگی دارد. در عین حال، سود و زیان بر اساس اندازه کل موقعیت محاسبه می‌شوند، نه فقط مبلغ واریزشده.

آیا می‌توان بدون CFD از کاهش قیمت سهام سود کسب کرد؟

بله. یکی از روش‌ها فروش استقراضی سهام است. این کار معمولاً نیازمند قرض گرفتن اوراق بهادار از بروکر است و در دسترس بودن معامله به سهم مشخص و شرایط خدمات بستگی دارد.

در CFDها، امکان باز کردن موقعیت روی کاهش قیمت معمولاً در سازوکار خود ابزار تعبیه شده است.

آیا می‌توان CFDها را برای مدت طولانی نگه داشت؟

بسیاری از CFDهای سهام تاریخ انقضای از پیش تعیین‌شده ندارند، بنابراین یک موقعیت می‌تواند برای بیش از یک روز معاملاتی باز بماند.

اما این بدان معنا نیست که می‌توان آن را بدون هزینه برای مدت نامحدود نگه داشت. ممکن است بابت نگهداری موقعیت هزینه‌های تأمین مالی دریافت شود و این هزینه‌ها با گذشت زمان بر نتیجه نهایی تأثیر می‌گذارند. شرایط CFD مشخص باید با بروکر بررسی شود.

کدام‌یک ریسک بیشتری دارد — سهام یا CFDها؟

هر دو ابزار با ریسک همراه هستند، اما به شکل متفاوتی کار می‌کنند.

در خرید معمولی سهام بدون اهرم، نتیجه عمدتاً به تغییرات ارزش اوراق بهادار بستگی دارد.

CFDها از معامله مارجینی استفاده می‌کنند، بنابراین اهرم می‌تواند هم سود و هم زیان را تقویت کند.

بنابراین، ریسک‌ها باید با در نظر گرفتن اندازه موقعیت، اهرم، مدت معامله و شرایط ابزار مشخص مقایسه شوند.