How CFD brokers make money: مدل کسب‌وکار را بدون افسانه‌ها بررسی می‌کنیم

افسانه‌های زیادی درباره بروکرهای CFD رایج است. یکی از رایج‌ترین آن‌ها این است که بروکر فقط زمانی سود می‌کند که مشتری ضرر کند.

به همین دلیل بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار به CFD با بی‌اعتمادی نگاه می‌کنند و فکر می‌کنند بروکر همیشه از ضرر مشتریانش منفعت می‌برد. اما واقعیت کمی متفاوت است.

بروکر CFD امروزی صرفاً یک پلتفرم معاملاتی نیست. پشت فعالیت آن یک زیرساخت کامل قرار دارد: تأمین‌کنندگان نقدینگی، سیستم‌های اجرای سفارش، سازوکارهای مدیریت ریسک و فناوری‌های قیمت‌گذاری. درآمد بروکر از چند منبع تشکیل می‌شود - اسپرد، کمیسیون، سواپ و برخی کارمزدهای اضافی.

در این مقاله بررسی می‌کنیم که مدل کسب‌وکار بروکر CFD چگونه شکل گرفته، چه کسانی در اجرای معاملات نقش دارند و چرا تصورات رایج درباره فعالیت این شرکت‌ها اغلب بیش از حد ساده‌سازی‌شده است.

چرا به CFD broker نیاز داریم؟

CFD trading broker به‌عنوان واسطه میان معامله‌گر و بازار عمل می‌کند. این بروکر دسترسی به نرخ‌های بازار را فراهم می‌کند، سفارش‌ها را اجرا می‌کند و امکان بازکردن معامله با استفاده از اهرم را می‌دهد. اکثر معامله‌گران خرد تنها از طریق بروکر به معاملات CFD دسترسی دارند، زیرا معمولاً امکان انجام مستقیم این معاملات را ندارند.

یک معامله CFD چگونه انجام می‌شود

برای فهم اینکه بروکر از کجا سود می‌کند، ابتدا ببینیم بعد از فشردن دکمه Buy یا Sell توسط معامله‌گر چه اتفاقی می‌افتد.

معمولاً این فرایند به این صورت است:

1. معامله‌گر سفارش خود را از طریق پلتفرم معاملاتی ارسال می‌کند.
2. بروکر سفارش را دریافت کرده و پارامترهای آن را بررسی می‌کند.
3. بسته به مدل اجرا، معامله یا به تأمین‌کننده نقدینگی منتقل می‌شود یا داخل بروکر باقی می‌ماند.
4. سپس سفارش اجرا شده و معامله‌گر تأییدیه دریافت می‌کند.

در این مرحله معمولاً اصطلاحاتی مانند اجرای سفارش (execution)، اجرای بازاری (market execution)، لغزش قیمتی (slippage) و نقدینگی (liquidity) به کار می‌روند. در ادامه معنای هرکدام را بررسی می‌کنیم.

اجرای سفارش (execution) یعنی روشی که بروکر سفارش معامله‌گر را پردازش می‌کند و معامله را باز یا بسته می‌کند.

اگر بروکر از اجرای بازاری (market execution) استفاده کند، معامله با بهترین قیمت موجود در لحظه پردازش سفارش باز یا بسته می‌شود. از آنجا که بازار دائماً در حال تغییر است، ممکن است قیمت نهایی کمی با قیمتی که معامله‌گر هنگام ارسال سفارش دیده، تفاوت داشته باشد.

این تفاوت را لغزش قیمتی (slippage) می‌نامند. این لغزش همیشه منفی نیست و می‌تواند مثبت هم باشد. گاهی معامله با قیمتی کمتر مطلوب و گاهی برعکس، با قیمتی مطلوب‌تر باز می‌شود.

میزان لغزش قیمتی تا حد زیادی به نقدینگی (liquidity) بستگی دارد. هرچه نقدینگی بالاتر باشد، باز یا بستن معامله با قیمتی نزدیک‌تر به آنچه معامله‌گر در پلتفرم می‌بیند، ساده‌تر خواهد بود.

نقدینگی از کجا می‌آید و چه کسی نرخ‌های بازار را شکل می‌دهد؟ در بخش بعدی به این موضوع می‌پردازیم.

تأمین‌کنندگان نقدینگی چه کسانی هستند

تأمین‌کنندگان نقدینگی (Liquidity Providers) بازیگران بزرگ بازار مالی هستند که نرخ خرید و فروش دارایی‌های مختلف را اعلام می‌کنند. از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بانک‌های بین‌المللی؛
• بانک‌های سرمایه‌گذاری؛
• بازارسازها؛
• پلتفرم‌های ECN؛
• سایر مؤسسات مالی بزرگ.

نقش آن‌ها را می‌توان در قالب طرح زیر نشان داد:

این تأمین‌کنندگان نقدینگی هستند که نرخ‌های بازار قابل مشاهده برای معامله‌گر در پلتفرم معاملاتی را شکل می‌دهند.

هرچه تعداد تأمین‌کنندگان نقدینگی متصل به بروکر بیشتر باشد، نقدینگی بالاتر می‌رود و باز و بسته کردن معاملات با قیمتی نزدیک به قیمت بازار ساده‌تر می‌شود. هرچند معامله‌گر مستقیماً با تأمین‌کنندگان نقدینگی در تعامل نیست، اما همین تأمین‌کنندگان به ثبات نرخ‌ها و کیفیت اجرای سفارش کمک می‌کنند.

به همین دلیل بسیاری از بروکرها معاملات مشتریان را به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌کنند. این رویکرد A-Book نامیده می‌شود. با این حال این تنها مدل اجرای سفارش نیست؛ برخی شرکت‌ها از B-Book استفاده می‌کنند یا این دو رویکرد را ترکیب می‌کنند. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

صرف نظر از مدل اجرا، بیشتر بروکرهای CFD از چند منبع درآمد کسب می‌کنند. در ادامه مهم‌ترین آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

مهم‌ترین منابع درآمد بروکر CFD

بسیاری از معامله‌گران تازه‌کار فکر می‌کنند سود بروکر تنها به زیان مشتریان بستگی دارد. در واقعیت، بروکرها به روش‌های مختلفی درآمد کسب می‌کنند. در ادامه رایج‌ترین آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

اسپرد

اسپرد نزد بروکر CFD یکی از اصلی‌ترین منابع درآمد است.

هر ابزار معاملاتی دو قیمت دارد:

• Bid - قیمتی که می‌توان دارایی را با آن فروخت؛
• Ask - قیمتی که می‌توان با آن خرید.

تفاوت میان این دو قیمت اسپرد نامیده می‌شود.

برای مثال، برای جفت‌ارز EUR/USD نرخ‌ها ممکن است به این صورت باشند:

در این مثال اسپرد دو پیپ است.

وقتی معامله‌گر معامله‌ای باز می‌کند، بلافاصله تفاوت میان قیمت خرید و فروش را پرداخت می‌کند. همین تفاوت برای بسیاری از بروکرها یکی از اصلی‌ترین منابع درآمد است.

میزان اسپرد تا حد زیادی به نرخ‌های دریافتی از تأمین‌کنندگان نقدینگی بستگی دارد. به همین دلیل در دوره‌های نوسان شدید یا کاهش نقدینگی ممکن است به‌طور موقت افزایش یابد.

صرف نظر از اینکه معامله با سود یا زیان بسته شود، بروکر درآمد اسپرد را همان لحظه بازشدن معامله دریافت می‌کند.

کمیسیون

برخی بروکرها علاوه بر اسپرد، کمیسیون معاملاتی نیز دریافت می‌کنند. معمولاً سه مدل به کار می‌رود:

در حساب‌هایی با اسپرد حداقلی، کمیسیون معمولاً جداگانه، مثلاً به ازای هر لات معامله‌شده، دریافت می‌شود.

معامله‌گران فعالی که اسپردهای بسیار باریک برایشان اهمیت دارد، اغلب همین گزینه را انتخاب می‌کنند.

هنگام انتخاب حساب، مهم است که نه فقط اندازه اسپرد یا کمیسیون به‌تنهایی، بلکه هزینه کلی معامله ارزیابی شود. برای مثال، حسابی با اسپرد بالاتر گاهی از حسابی با اسپرد حداقلی و کمیسیون جداگانه ارزان‌تر تمام می‌شود.

سواپ

یکی دیگر از منابع درآمد بروکر، overnight fee یا همان swap است.

این کارمزد زمانی محاسبه می‌شود که معامله‌گر پوزیشن باز خود را به روز معاملاتی بعد منتقل کند.

در معاملات CFD با استفاده از اهرم، ممکن است بابت انتقال پوزیشن به روز معاملاتی بعد، overnight fee دریافت شود. مقدار آن به نرخ‌های بهره، نوع ابزار و شرایط بروکر مربوطه بستگی دارد.

فرض کنید معامله‌گری یک پوزیشن خرید روی EUR/USD باز کرده و آن را پنج روز نگه می‌دارد. بروکر برای هر روز، سواپ را طبق شرایط معاملاتی این ابزار محاسبه می‌کند.

سواپ می‌تواند:

• منفی باشد - در این حالت معامله‌گر کارمزد پرداخت می‌کند؛
• مثبت باشد - در این حالت بروکر مبلغ کوچکی به حساب معامله‌گر واریز می‌کند.

اگر قصد دارید پوزیشن‌ها را چند روز یا بیشتر نگه دارید، بهتر است از قبل شرایط محاسبه سواپ را بررسی کنید.

A-Book و B-Book چیست

بیشترین بحث‌ها حول همین دو مدل شکل می‌گیرد. با این حال نمی‌توان هیچ‌کدام را «خوب» یا «بد» نامید - آن‌ها صرفاً معاملات مشتریان را به شیوه‌های متفاوتی پردازش می‌کنند.

A-Book

در A-Book model، بروکر معاملات مشتریان را به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌کند.

در این حالت:

• معاملات به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌شوند؛
• بروکر عمدتاً از اسپرد و کمیسیون درآمد کسب می‌کند؛
• سود مشتری مستقیماً به زیان بروکر تبدیل نمی‌شود.

به همین دلیل بسیاری از بروکرهای دارای مجوز و نظارت، مدل A-Book را برای همه یا بخشی از معاملات مشتریان به کار می‌برند.

B-Book

در B-Book model، بخشی از معاملات مشتریان داخل بروکر اجرا می‌شود. این یعنی بروکر بخشی از ریسک بازار را می‌پذیرد، به‌جای آنکه بلافاصله معاملات را به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل کند.

در این حالت:

• بخشی از معاملات داخل شرکت اجرا می‌شود؛
• اگر معامله‌گر سود کند، ممکن است بروکر متحمل زیان شود؛
• بروکر همچنان از اسپرد، کمیسیون و سواپ درآمد کسب می‌کند.

اما این به معنای آن نیست که بروکر تنها از زیان مشتریان سود می‌برد. ضمن اینکه بروکرها ریسک را نه بر اساس هر معامله جداگانه، بلکه بر اساس کل حجم پوزیشن‌های مشتریان مدیریت می‌کنند.

برای مثال، بروکر ممکن است تنها بخشی از معاملات را به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل کند و بقیه ریسک را داخل شرکت نگه دارد. این رویکرد به بروکر امکان می‌دهد ریسک را مؤثرتر مدیریت کند.

مدل ترکیبی

در عمل، بیشتر بروکرهای بزرگ CFD از یک مدل ترکیبی استفاده می‌کنند که A-Book و B-Book را ترکیب می‌کند.

اینکه کدام مدل برای یک معامله خاص استفاده شود، به قواعد داخلی مدیریت ریسک بستگی دارد. برخی معاملات به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌شوند و برخی دیگر داخل شرکت اجرا می‌شوند.

عوامل مؤثر بر این تصمیم عبارت‌اند از:

• تجربه مشتری؛
• حجم معاملات؛
• ابزار معاملاتی؛
• وضعیت فعلی بازار؛
• سطح کلی ریسک.

بنابراین این ادعا که هر بروکری صرفاً بر اساس A-Book یا صرفاً بر اساس B-Book فعالیت می‌کند، با واقعیت مطابقت ندارد.

رایج‌ترین افسانه‌ها

افسانه ۱. بروکر همیشه در مقابل مشتری معامله می‌کند

این همیشه درست نیست.

بسیاری از بروکرها پوزیشن‌های مشتریان را به‌طور کامل یا جزئی از طریق تأمین‌کنندگان نقدینگی پوشش ریسک می‌دهند (هج می‌کنند). در این حالت درآمد اصلی شرکت از اسپرد و کمیسیون تأمین می‌شود، نه از زیان معامله‌گران.

افسانه ۲. همه CFD brokers فقط از B-Book استفاده می‌کنند

این یک تصور غلط و رایج است.

در عمل بسیاری از شرکت‌ها مدل‌های A-Book و B-Book را ترکیب می‌کنند و معاملات را بر اساس سیستم مدیریت ریسک خود توزیع می‌کنند.

افسانه ۳. اگر بروکر از اسپرد درآمد کسب کند، فقط از زیان مشتریان منتفع می‌شود

لزوماً چنین نیست.

اگر بروکر عمدتاً از اسپرد و کمیسیون درآمد کسب کند، برایش سودمند است که مشتری هرچه بیشتر به معامله ادامه دهد.

معامله‌گری که سال‌ها به‌طور منظم معامله باز می‌کند، معمولاً درآمد بیشتری برای شرکت ایجاد می‌کند نسبت به کسی که سریع سپرده خود را از دست می‌دهد و استفاده از خدمات بروکر را متوقف می‌کند.

در انتخاب بروکر CFD به چه نکاتی باید توجه کرد

نباید تنها به اندازه اسپرد توجه کرد. سایر پارامترها نیز اهمیت دارند:

• داشتن مجوز و نظارت؛
• کیفیت اجرای سفارش، از جمله سرعت اجرا و میانگین لغزش قیمتی؛
• اندازه اسپرد و کمیسیون؛
• شرایط محاسبه سواپ؛
• تعداد تأمین‌کنندگان نقدینگی؛
• وجود محافظت از موجودی منفی؛
• شفافیت شرایط معاملاتی؛
• کیفیت خدمات پشتیبانی.

هرچه عوامل بیشتری را هنگام انتخاب بروکر در نظر بگیرید، احتمال یافتن شرکتی که شرایط آن با سبک معاملاتی شما همخوانی دارد، بیشتر می‌شود.

جمع‌بندی

بروکر CFD امروزی صرفاً یک واسطه میان معامله‌گر و بازار نیست. پشت فعالیت آن یک زیرساخت کامل قرار دارد: تأمین‌کنندگان نقدینگی، فناوری‌های اجرای سفارش، سیستم‌های مدیریت ریسک و سازوکارهای قیمت‌گذاری.

بروکرها تنها از زیان مشتریان سود نمی‌برند. اصلی‌ترین منابع درآمد شامل اسپرد، کمیسیون و سواپ است و بسیاری از شرکت‌ها از مدل ترکیبی استفاده می‌کنند که عناصر A-Book و B-Book را در بر می‌گیرد.

درک اینکه CFD broker business model چگونه شکل گرفته، به شما کمک می‌کند در بازار بهتر جهت‌گیری کنید و شرکت مناسب برای معامله را آگاهانه انتخاب کنید. به‌جای تکیه بر افسانه‌های رایج، بهتر است نظارت، شرایط معاملاتی، کیفیت اجرای سفارش و اعتبار بروکر را ارزیابی کنید.

سؤالات متداول

What is a CFD broker?

بروکر CFD شرکتی است که امکان معامله قراردادهای مابه‌التفاوت (CFD) را فراهم می‌کند. از طریق پلتفرم آن، معامله‌گران می‌توانند بدون مالکیت واقعی دارایی، روی تغییرات قیمت سهام، ارزها، شاخص‌ها، کالاها و سایر دارایی‌ها معامله باز کنند.

بروکرهای CFD چگونه درآمد کسب می‌کنند؟

مهم‌ترین منابع درآمد شامل اسپرد، کمیسیون و سواپ ناشی از انتقال پوزیشن به روز معاملاتی بعد است. بسیاری از شرکت‌ها همچنین از مدل‌های مختلف مدیریت ریسک استفاده می‌کنند، به همین دلیل سود بروکر همیشه به زیان مشتریان بستگی ندارد.

آیا ممکن است بروکر سود کند درحالی‌که معامله‌گر هم سود کرده؟

بله. اگر درآمد بروکر از اسپرد، کمیسیون و سواپ تأمین شود، سود یک مشتری لزوماً به معنای زیان شرکت نیست. علاوه بر این، بسیاری از بروکرها معاملات را به‌طور کامل یا جزئی به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌کنند، بنابراین نتیجه معاملات مشتری همیشه بر درآمد بروکر تأثیر نمی‌گذارد.

چرا اسپرد بروکرهای مختلف CFD متفاوت است؟

اندازه اسپرد به چند عامل بستگی دارد: نقدینگی ابزار مورد نظر، نوسانات بازار، تعداد تأمین‌کنندگان نقدینگی و سیاست قیمت‌گذاری خود بروکر. به همین دلیل حتی برای یک جفت‌ارز یکسان، اسپرد شرکت‌های مختلف می‌تواند متفاوت باشد.

تفاوت مدل‌های A-Book و B-Book چیست؟

در مدل A-Book، معاملات مشتریان به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌شود و بروکر عمدتاً از اسپرد و کمیسیون سود می‌برد. در B-Book، بخشی از معاملات مشتریان داخل بروکر اجرا می‌شود، بنابراین سود معامله‌گر می‌تواند به هزینه‌ای برای شرکت تبدیل شود. در عمل، بسیاری از بروکرهای بزرگ از مدل ترکیبی استفاده می‌کنند که هر دو رویکرد را در بر می‌گیرد.

چرا لغزش قیمتی رخ می‌دهد؟

لغزش قیمتی تفاوت میان قیمتی است که معامله‌گر هنگام ارسال سفارش دیده و قیمتی که معامله واقعاً با آن باز یا بسته شده است. این پدیده به دلیل تغییر قیمت بازار یا کمبود نقدینگی رخ می‌دهد و می‌تواند مثبت یا منفی باشد.

آیا بروکرهای CFD کارمزدهای اضافی هم دارند؟

علاوه بر اسپرد، کمیسیون و سواپ، برخی بروکرها ممکن است بابت غیرفعال بودن حساب، برداشت وجه، تبدیل ارز یا استفاده از خدمات خاص، کارمزد دریافت کنند. نوع و میزان این کارمزدها به شرایط هر شرکت بستگی دارد، بنابراین پیش از افتتاح حساب بهتر است جدول کارمزدها را با دقت بررسی کنید.

چگونه یک بروکر CFD معتبر انتخاب کنیم؟

هنگام انتخاب بروکر CFD به داشتن مجوز و نظارت، کیفیت اجرای سفارش، اندازه اسپرد و کمیسیون، شرایط محاسبه سواپ، محافظت از موجودی منفی، شفافیت شرایط معاملاتی و اعتبار شرکت توجه کنید.