اسپرد در بازار فارکس

اسپرد شناور بر استراتژی‌های مرتبط با معامله بر اساس اخبار تأثیر می‌گذارد. افزایش ناگهانی اسپرد، همراه با ریسک لغزش قیمت (Slippage)، قرار دادن دو سفارش معلق در جهت مخالف را غیرعملی می‌کند.

فهرست مطالب

  1. مفهوم اسپرد در بازار فارکس
  2. انواع اسپرد در بازار فارکس
  3. عوامل عینی مؤثر بر اندازه اسپرد
  4. تأثیر اختلاف قیمت بر بازار فارکس

برای معامله‌گران مبتدی مفید است که بدانند اسپرد در بازار فارکس چیست و چگونه بر استراتژی معاملاتی تأثیر می‌گذارد. از نظر فنی، این اصطلاح به اختلاف بین قیمت خرید و قیمت فروش یک دارایی در لحظه باز شدن سفارش اشاره دارد. اندازه اسپرد به نقدشوندگی ابزار معاملاتی بستگی دارد و بر حسب پوینت (پیپ) اندازه‌گیری می‌شود.

مفهوم اسپرد در بازار فارکس

اگر قیمت فعلی جفت‌ارز EUR/USD برابر با 1.2669 باشد، سفارش در قیمت 1.2672 اجرا خواهد شد؛ به این معنا که اسپرد برابر با 3 پوینت است. هنگام معامله یک لات استاندارد، این اسپرد معادل $30 خواهد بود.

هنگام باز کردن یک موقعیت معاملاتی، معامله‌گر بلافاصله با زیانی معادل اسپرد مواجه می‌شود و تنها زمانی وارد سود خواهد شد که قیمت حداقل 4 پوینت در جهت انتخاب‌شده حرکت کند. این اختلاف قیمت توسط بروکر به‌عنوان کمیسیون دریافت می‌شود. مبلغ آن هنگام باز شدن معامله به‌طور خودکار از حساب کسر می‌شود. حفظ نقدشوندگی بازار فارکس با تعیین حداکثر میزان مجاز اسپرد همراه است. در بازارهای بورسی، در صورت فراتر رفتن اسپرد از حد تعیین‌شده، معاملات متوقف می‌شوند.

انواع اسپرد در بازار فارکس

در بازار فارکس چند نوع اسپرد وجود دارد: اسپرد شناور، اسپرد ثابت و اسپرد ثابت با امکان افزایش.

اسپرد شناور در بازار فارکس در یک بازه مشخص نوسان می‌کند. مقدار دقیق آن به عوامل خارجی مؤثر بر بازار بستگی دارد. در صورت وجود نقدشوندگی کافی، اسپرد در جفت‌ارزهای اصلی ممکن است تا 0.1/0.2/0.3 پوینت کاهش یابد. افزایش نوسانات بازار معمولاً باعث افزایش اسپرد می‌شود.

اسپرد ثابت توسط بروکر تعیین شده و به‌صورت خودکار حفظ می‌شود. پیش از انتشار اخبار مهم، به دلیل افزایش شدید نوسانات ناشی از کاهش نقدشوندگی بازار و محدود بودن تعداد فعالان بازار، افزایش فاصله بین قیمت‌های Ask و Bid یک رویه رایج محسوب می‌شود.

اسپرد ثابت با امکان افزایش از دو بخش تشکیل شده است: یک بخش ثابت که تحت هیچ شرایطی تغییر نمی‌کند و یک بخش متغیر که بروکر می‌تواند آن را در دوره‌های نوسان شدید بازار یا سایر شرایط خاص تعدیل کند.

عوامل عینی مؤثر بر اندازه اسپرد

  1. نقدشوندگی. پرمعامله‌ترین ابزارها، جفت‌ارزهای اصلی شامل EUR/USD، GBP/USD، USD/CAD، USD/JPY و USD/CHF هستند. در این جفت‌ارزها، اسپرد به‌ندرت از 4 پوینت فراتر می‌رود. هنگام معامله جفت‌ارزهای اصلی، معامله‌گران معمولاً با اسپردی در حدود 5 تا 15 پوینت مواجه می‌شوند، در حالی که اسپرد ابزارهای فرعی ممکن است تا 50 پوینت نیز برسد.
  2. حجم معامله. معامله با حجم‌های پایین ممکن است به دلیل وجود هزینه‌های عملیاتی ثابت، منجر به اسپرد نسبتاً بزرگ‌تری شود. همچنین، معاملات با حجم بالا نیز ممکن است به دلیل افزایش ریسک بروکر با کمیسیون بیشتری همراه باشند.
  3. وضعیت بازار. کمیسیون‌های بالاتر معمولاً در دوره‌های فعالیت شدید بازار مشاهده می‌شوند، حتی اگر این فعالیت با حجم معاملات بالا همراه نباشد. چنین شرایطی معمولاً با انتشار آمارهای اقتصاد کلان، تغییرات ناشی از ساعات کاری بورس‌های مختلف و تعطیلات رسمی که با کاهش مشارکت فعالان بازار همراه هستند، مرتبط است.
  4. وضعیت مشتری نزد بروکر. معامله‌گرانی که سپرده‌های سطح VIP دارند، معمولاً از مزایایی مانند کاهش کمیسیون برخوردار می‌شوند.

بازار فارکس همچنان به رشد محبوبیت خود ادامه می‌دهد که این موضوع باعث افزایش نقدشوندگی و ایجاد تعادل بهتر میان عرضه و تقاضا شده است. از نظر منطقی، این روند به کاهش کمیسیون‌ها منجر می‌شود، زیرا مهم‌ترین عامل مؤثر بر اختلاف بین قیمت خرید و فروش تحقق می‌یابد. تعادل میان خریداران و فروشندگان باعث کاهش نوسانات شدید قیمت در طول روز معاملاتی، کاهش قابل‌توجه ریسک مراکز معاملاتی و ایجاد شرایطی می‌شود که امکان کاهش هزینه‌های کمیسیون را فراهم می‌کند.

با این حال، در عمل وضعیت متفاوت است، زیرا بازار مملو از بروکرهایی است که دسترسی به معاملات فارکس را فراهم می‌کنند. شرکت‌ها برای رقابت با یکدیگر، برنامه‌های همکاری معرفی می‌کنند که به مشارکت‌کنندگان امکان می‌دهد از طریق معرفی معامله‌گران جدید درآمد اضافی کسب کنند. این پاداش‌های همکاری از طریق افزایش کمیسیون‌ها تأمین می‌شوند، بنابراین اختلاف قیمت همچنان بدون تغییر باقی می‌ماند.

تأثیر اختلاف قیمت بر بازار فارکس

تأثیر اسپرد بر بازار فارکس را به‌سختی می‌توان بیش از حد ارزیابی کرد، زیرا استراتژی‌های معاملاتی برای ابزارهای مختلف اغلب بر اساس اندازه کمیسیون طراحی می‌شوند. بسیاری از معامله‌گران روزانه که در نمودارهای M1 و M5 فعالیت می‌کنند، به دلیل اسپردهای بزرگ نمی‌توانند موقعیت‌های کوتاه‌مدت را روی جفت‌ارزهای فرعی و اگزوتیک باز کنند. در چنین شرایطی، استراتژی‌هایی که بر معاملات پرتعداد با اهداف سود 5 تا 10 پوینتی متکی هستند، به دلیل اسپرد کارایی خود را از دست می‌دهند.

اسپرد شناور همچنین بر استراتژی‌های مرتبط با معامله بر اساس اخبار تأثیر می‌گذارد. افزایش شدید کمیسیون همراه با ریسک لغزش قیمت (Slippage)، قرار دادن دو سفارش معلق در جهت مخالف را غیرعملی می‌کند. بیشتر استراتژی‌های معاملات روزانه هنگام معامله جفت‌ارزهای فرعی کاملاً ناکارآمد می‌شوند، زیرا این استراتژی‌ها برای کسب سودی در حدود 20 تا 50 پوینت طراحی شده‌اند. علاوه بر سایر عوامل، معامله‌گران ابزارهای معاملاتی و استراتژی‌های خود را بر اساس میزان اسپرد انتخاب می‌کنند. یکی از اصول بنیادی معامله‌گری، حفظ نسبت ریسک به بازده 1:3 است. اگر سود مورد انتظار 60 پوینت باشد، حد ضرر نباید نزدیک‌تر از 20 پوینت قرار گیرد. زمانی که اسپرد زیاد باشد، می‌تواند فاصله مؤثر حد ضرر را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد و در نتیجه ریسک کلی معامله‌گر را افزایش دهد.