نفت کارائیب: ماجراجویی ۱۰۰ میلیارد دلاری

سفته‌بازان بیهوده منتظر رشد قیمت کالاها هستند

XTI/USD

منطقه کلیدی:57.50 - 58.50

خرید: 59.00(بر اساس یک پایه مثبت قوی); هدف 61.50-63.50; حد ضرر58.30

فروش: 57.50 (در بازگشت پس از آزمایش مجدد سطح 58.50); هدف 55.00; حد ضرر58.20

رسانه‌های آمریکایی به‌طور فعال این روایت را ترویج می‌کنند که حمله ترامپ به ونزوئلا نه به‌خاطر نفت «سنگین» این کشور که نیازمند فرآوری ویژه است، بلکه به‌دلیل بدهی‌های خارجی عظیم، مشکلات قاچاق مواد مخدر و عوامل مشابه بوده است. با این حال، جهان به‌خوبی می‌داند که هدف اصلی، بزرگ‌ترین ذخایر اثبات‌شده نفت در جهان — حدود ۳۰۳ میلیارد بشکه — است.

اوپک‌پلاس تصمیم گرفت ریسک نکند و کاهش تولید نفت در سه‌ماهه اول سال را تأیید کرد — زیرا وضعیت ونزوئلا باید شفاف شود. صادرات از این منطقه فعلاً فلج شده و به نفتکش‌های بارگیری‌شده اجازه خروج از منطقه کنترل نظامی داده نمی‌شود.

نفت کارائیب بلافاصله وارد بازارها نخواهد شد؛ دست‌کم به این دلیل که استخراج آن به زیرساخت و لجستیک بسیار پرهزینه‌تری نیاز دارد. سال‌ها فساد، کمبود سرمایه‌گذاری، آتش‌سوزی و سرقت، زیرساخت‌های کشور را به وضعیت اسفناکی کشانده است. در حال حاضر ونزوئلا روزانه حدود ۸۰۰ هزار بشکه نفت تولید می‌کند، اما در صورت لغو تحریم‌ها، تولید می‌تواند طی چند ماه حدود ۱۵۰ هزار بشکه در روز افزایش یابد. بازگشت به سطح ۲ میلیون بشکه در روز و بالاتر، مستلزم اصلاحات صنعتی و سرمایه‌گذاری‌های گسترده است.

یادآوری می‌کنیم:

در دوره تعطیلی طولانی دولت آمریکا، کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) داده‌های مربوط به موقعیت‌گیری سفته‌بازان بزرگ را منتشر نمی‌کرد و پس از پایان تعطیلی نیز مدت‌ها قادر به تحلیل کامل شرایط نبود. اکنون این آمار دوباره به‌روز شده و نشان می‌دهد که سفته‌بازان به‌طور فعال کالاها و/یا دارایی‌های مرتبط با آن‌ها، مانند ارزهای کالامحور وابسته به نفت، را خریداری می‌کنند.

ورود سرمایه به ETFهای کالایی در طول سال گذشته مشاهده شد و همین روند می‌تواند اکنون نیز تکرار شود. جذابیت دارایی‌های کالایی ناشی از تورم بالا و بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی است.

اظهارات ترامپ مبنی بر اینکه واشنگتن شرایط را به رهبران جدید ونزوئلا دیکته خواهد کرد، احتمال آغاز رقابت شرکت‌ها برای دسترسی به منابع نفتی را افزایش داد. با این حال:

  • ExxonMobil، Chevron و ConocoPhillips به‌دلیل بی‌ثباتی سیاسی، سابقه منفی مصادره دارایی‌ها در ونزوئلا و هزینه‌های هنگفت لازم برای افزایش تولید، با احتیاط به فراخوان ترامپ واکنش نشان دادند.
  • Chevron که هم‌اکنون با مجوز ویژه دولت ترامپ در این کشور فعالیت می‌کند، مناسب‌ترین تولیدکننده برای افزایش سرمایه‌گذاری تلقی می‌شود، اما این شرکت اعلام کرده تمرکز اصلی‌اش بر امنیت کارکنان و حفظ یکپارچگی دارایی‌هاست.
  • اگرچه ترامپ درِ بازار را به روی تولیدکنندگان سایر کشورها باز گذاشته، اما این موضوع شامل دشمنان آمریکا نمی‌شود. چین بزرگ‌ترین خریدار نفت ونزوئلاست و شرکت‌های چینی، همانند شرکت‌های روسی، قادر به استفاده از این بازار نخواهند بود.
  • بسیاری از شرکت‌ها هنوز میلیاردها دلار از محل وام‌ها و غرامت‌ها را پس از مصادره دارایی‌هایشان در دوران چاوز دریافت نکرده‌اند. با این حال، در صورت مناسب بودن قیمت‌ها و پریمیوم ریسک، شرکت‌های نفتی می‌توانند بازگردند.

و در نهایت چه می‌شود؟

جهان با مازاد عرضه نفت مواجه است و قیمت‌ها در نزدیکی کف پنج‌ساله نوسان می‌کنند. بازار امیدوار است که تأثیر این درگیری بر قیمت‌های جهانی محدود باقی بماند.

با این حال، توقف صادرات نفت — از جمله نفتکش‌هایی که توسط شریک اصلی شرکت دولتی PDVSA یعنی Chevron بیمه شده‌اند — می‌تواند نیاز به کاهش تولید در میادین نفتی را تسریع کند.

واکنش احساسی به بازداشت مادورو تقریباً تأثیری بر قیمت‌ها ندارد، اما همچنان یک سیگنال صعودی برای بازار سهام آمریکا و بازار رمزارزها محسوب می‌شود — آمریکا به ابزاری قدرتمند برای مهار تورم دست یافته است: بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان که عملاً آن‌ها را مصادره کرده است. ضمن آنکه ونزوئلا دارای ذخایر قابل‌توجه طلا و حتی فلزات نادر خاکی نیز هست.

در حال حاضر، پیش‌بینی‌های کوتاه‌مدت قیمت برای سال ۲۰۲۶ بدون تغییر باقی مانده‌اند — میانگین قیمت برنت در محدوده ۵۸–۶۰ دلار و WTI در سطح ۵۲–۵۴ دلار.

در افق ۶ تا ۱۲ ماهه، به‌دلیل افزایش عرضه جهانی، ریسک کاهش قیمت برای شاخص‌های اصلی در حال افزایش است.

پس عاقلانه رفتار می‌کنیم و بی‌جهت ریسک نمی‌کنیم.

برای همه آرزوی سود!